کتاب تنظیم قرارداد فروش بین المللی به قلم کارلا سی. شیپی با هدف آشنا کردن شما با نکات کلیدی توافقهای تجاری در آن طرف مرزهای داخلی به رشتهی تحریر درآمده است.
امروزه قراردادها با جوامع عجین شدهاند، شما امکان دارد از تعداد قراردادهایی که هر روز میبندید، مطلع نباشید. در گستردهترین تعریف، یک "قرارداد" توافقی است که ارتباط بین یک یا چند طرف را مشخص میکند. یک "قرارداد تجاری"، در سادهترین کلمات، توافقی بین دو یا چند طرف با هدف تبادل فعالیتهای تجاری است.
قراردادها میتوانند شفاهی و یا کتبی باشند. محتوای قرارداهای کتبی ممکن است در یک یادداشت، گواهی و یا رسید ثبت شوند. از آن جا که رابطه قراردادی بین دو یا چند طرفی که هر کدام منافع خاص خود را دارند، صورت میگیرد، عموما شرایط قرارداد با قوانینی محکم پشتیبانی و محدود میشود تا از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری به عمل آید.
هنگامی که یک طرف تجاری با طرفی بیگانه و آن سوی مرزهای کشورش قرارداد میبندد، آن گاه قرارداد اهمیت بیشتری پیدا میکند. بستن یک قرارداد بینالمللی فرایندی پیچیدهتر از بستن قرارداد بین طرفینی است که به یک کشور و فرهنگ تعلق دارند.
به عنوان مثال، طرفین قراردادهای تجاری، چه داخلی و چه بینالمللی، باید کنترل کیفیت، هماهنگی با مقررات دولتی، حفظ حقوق مربوط به مالکیت معنوی و حل و فصل اختلاف را در نظر داشته باشند. اما بینالمللی بودن یک قرارداد، سطحی از پیچیدگی را در مذاکرات، عملکرد و اجرای آن به دنبال دارد زیرا طرفین از یکدیگر دور هستند و فرهنگهای مختلفی دارند.
در بخشی از کتاب تنظیم قرارداد فروش بین المللی (A short course in international contracts) میخوانیم:
صادرات «به موقع» کدام است؟
قرارداد شما باید زمانی را برای صادرات یا وسیلهای برای تعیین این زمان در نظر بگیرد. اگر زمانی منظور نگردد، میتوان زمانی معقول را به طور ضمنی در نظر گرفت ولی "معقول بودن" ضابطهای است که ممکن است به اختلاف نظر دو طرف منجر شود چون یک طرف با آنچه طرف دیگر "زمان معقول" میداند، راضی نیست. به علاوه، اگر تعیین زمان معقول به دادگاه واگذار شود، ممکن است هر دو طرف از عقیده دادگاه در مورد معقول بودن، ناراضی شوند.
بله























