بله
کتاب بازیابی و تحمل پذیری خطا در شبکه‌های نرم افزار محور نوشته‌ی مهدی زاد مجید نخست شما را با شبکه‌های مبتنی بر نرم‌افزار و معماری آن‌ها آشنا کرده و سپس به بررسی چگونگی اعمال تغییرات در این شبکه‌ها می‌پردازد.
امروزه یکی از موضاعات مهم در عرصه شبکه‌های کامپیوتری، شبکه‌های مبتنی بر نرم‌افزار (SDNها) است. در این شبکه‌ها، تحمل‌پذیری خطای بازدارنده بر مبنای رویکردهای گوناگون مسیریابی، بازیابی فوری خطا را عملی می‌سازد که این موضوع ملزم به پیاده‌سازی پروتکل‌های گوناگون راه‌های پشتیبان در حافظه‌های آدرس‌دهی محتوا در سوئیچ‌ها خواهد بود.
بنابراین ضمن رزرواسیون پهنای باند، مسیرهای پشتیبان لازم دارید. شما با محاسبه‌ی چالش‌های گفته شده و با قبول رویکردهای مسیریابی محلی، می‌توانید معضل تحمل‌پذیری خطای پیشگیرانه را در SDNها، بررسی کنید. شیوه‌ی ارائه شده مسئله فوق در این کتاب بیان یک قاعده‌ی جدید برای بازیابی و تحمل‌پذیری خطا بر مبنای مسیریابی پیشرو و پسرو در شبکه‌های مبتنی بر نرم افزار است.
در این روش با برنامه‌نویسی و بهینه‌سازی یک فرمول، مجموعه راه‌های پشتیبان برای حفاظت از یک جریان داده و با کاهش تعداد پروتکل‌های اضافی و پهنای باند مورد نیاز برای مسیرهای پشتیبان تعیین می‌شود. چهار چوب پیشنهادی برای بالا بردن کارایی شبکه و بهینه‌سازی مصرف پهنای باند حاوی دو الگوریتم جدید زیر است:
- الگوریتم مسیریابی محلی پیشرو (FLR: Forward Local Routing).
- الگوریتم مسیریابی محلی پسرو (BLR: Backward Local Routing).
نتایج پیاده‌سازی و شبیه‌سازی‌های الگوریتم‌های پیشنهادی بیان می‌کند که الگوریتم‌های پیشنهادی بسیار بهینه عمل می‌کنند و تعداد پروتکل‌های اضافی مورد نیاز برای یک جریان داده را تا 75% در مقایسه با سایر رویکردها کاهش می‌دهند. هم‌چنین نتایج نشان دادند که الگوریتم‌های پیشنهادی به لحاظ کارایی پهنای باند پشتیبان موثر بوده است.
در بخشی از کتاب بازیابی و تحمل پذیری خطا در شبکه‌های نرم افزار محور می‌خوانیم:
مسیریابی مهم‌ترین اصل و ویژگی برای ارتباط با شبکه‌های دیگر است. اگر شما دارای یک شبکه باشید و قصد داشته باشید با شبکه‌های دیگر نیز ارتباط برقرار کنید، یکی از کارهای مهم و ضروری برای انجام این عمل، استفاده از مسیریابی است. وظیفه مسیریاب این است که اطلاعات را از یک دستگاه در شبکه دریافت کرده و آن را به دستگاه دیگری که در شبکه‌ی دیگر قرار دارد ارسال کند.
عمل مسیریابی معمولا با استفاده از روترها انجام می‌پذیرد ولی امروزه با پیشرفت سوئیچ‌ها در این زمینه و آمدن سوئیچ‌های پشرفته‌تر، می‌توان مسیریابی را بر روی سوئیچ‌های لایه 3 نیز انجام داد. بنابراین دو شبکه‌ی متفاوت که می‌خواهند با یکدیگر ارتباط داشته و اطلاعاتی را به یکدیگر ارسال و یا از هم دریافت کنند، باید دارای روتر و یا سوئیچ‌های لایه 3 باشند، در غیر این صورت امکان مسیریابی بین دو شبکه متفاوت وجود نخواهد داشت.
