کتاب مرگ در جنگل

کتاب مرگ در جنگل به قلم شروود اندرسن، با روایتی بی‌نظیر، زندگی و مرگ پیرزنی فقیر و روستایی را به تصویر می‌کشد. این کتاب قصه‌ای به ظاهر سر راست دارد اما سرشار از فراز و نشیب‌هایی است که شما را درگیر خود می‌کند.

راوی قصه کتاب مرگ در جنگل (Death in the Woods) به وقت وقایع، پسرکی بوده کم سن و سال، که جسد پیرزن را به چشم خود دیده. منظره‌ای که تا سال‌های سال او را رها نکرده. راوی جزء به جزء قصه پیرزن را در هم می‌تند و قصه‌ای رازآلود از آن می‌سازد. قصه‌ای به غایت ساده و در عین حال عجیب.

شروود اندرسن را بیشتر بشناسیم:

شروود اندرسن (Sherwood Anderson) در سپتامبر سال 1876 در ایالت اوهایو در یک خانواده فقیر دیده به جهان گشود. پدرش از طریق ساخت زین اسب مخارش زندگی را تامین می‌کرد که این کار برای امرار معاش کافی نبود لذا اندرسن برای کسب درآمد، دست به انجام کارهایی مانند دوچرخه‌سازی، تبلیغات تجاری و رنگ‌سازی زد.

همین موضوع باعث شد تا او امکان تحصیل به صورت منظم را پیدا نکند اما به تدریج و در سال 1913 به ادبیات روی آورد و از جمله نویسندگانی بود که اولین موفقیت ادبی‌اش را در میانسالی به دست آورد. او اکنون از نویسندگان برجستهٔ آمریکایی است.

در بخشی از کتاب مرگ در جنگل می‌خوانیم:

برادرم باید می‌رفت روزنامه‌ها را می‌داد دم مغازه‌ها، منتها قیدش را زد. صغیر و کبیر راه افتاده بودند طرف جنگل. از مرده شور بگیر تا کلانتر. چند نفر پریدند روی گاری و از بیراهه رفتند طرف جنگل، منتها اسب‌ها درست و حسابی نعل نشده بودند و توی جاده‌های لیز سُر می‌خوردند. این شد که زودتر از ما پیاده‌ها نرسیدند.

کلانتر شهر آدم تنومندی بود که پایش توی جنگ‌های داخلی شَل شده بود. عصای یُقری گرفته بود دستش و لنگ لنگان می‌آمد. من و برادرم هم پا به پاش می‌رفتیم و در این حین تعدادی هم ‌آمدند قاطی ما.

تا برسیم به بیراهه‌ای که پیرزن از آن رفته بود، شب شده بود. منتها هوا مهتابی بود. کلانتر پیش خودش می‌گفت لابد دخل کسی را آورده‌اند. شکارچی را سین جیم کرده بود. یارو شکارچی هم دوش‌فنگ می‌آمد و سگی هم پا به پایش. چی بشود که شکارچی خرگوش هم واسه خودش آدم بشود و اسم در کند. او هم از خدا خواسته با کلانتر افتاده بود جلوی خلق‌اله. «نخیر، جای زخم، ندیدم. دخترک مثل پنجه آفتاب بود. صورتش رفته بود توی برف. نخیر، نشناختم کی بود» راستش را بخواهید، یارو شکارچی درست و حسابی نگاه نکرده بود به جنازه. ترس برش داشته بود. لابد خیال کرده بود دخترک را کشته‌اند و بعید نیست قاتل یکهو از پشت درخت در بیاید و دخلش را بیاورد. آدم توی جنگل، لابلای درختان بی‌شاخ و برگ و زمین پوشیده از برف سفید، یک جور ترس می‌افتد به جان و تنش. درست عین وقتی که دور و بر خانه آدم اتفاق عجیب و غریبی بیفتد و آدم دو تا پا دارد دو تای دیگر هم قرض کند و دِ فرار.

انبوه مردان و پسران به جایی که پیرزن از آن رد شده بود، رسیدند. کلانتر و یارو شکارچی افتاده بودند جلو و خلق‌اله هم دنبال‌شان. از کمرکش تپه کوتاهی رفتند بالا و افتادند توی جنگل.