کتاب گفتمان راهبردی ایران در سرمایه گذاری خارجی

کتاب گفتمان راهبردی ایران در سرمایه گذاری خارجی نوشته‌ی فرشاد حکمی زاده، با هدف اصلی استخراج و ارائه مدل مطلوب سرمایه‌گذاری خارجی در 9 محور راهبردی دکترین، اهداف (هدف‌گذاری)، سیاست (سیاست‌گذاری)، برنامه‌ریزی، هدایت، سازمان‌دهی، هماهنگی و ... به رشته تحریر درآمده است.

این کتاب بر اساس نتایج پژوهشی در حوزه تدوین و مدل‌سازی مؤلفه‌ها و شاخص‌های راهبردی سرمایه‌گذاری خارجی بر اساس گفتمان امام و رهبری، قانون اساسی، سند چشم‌انداز 1404 نظام جمهوری اسلامی ایران و سیاست‌های کلی ابلاغی نگاشته شده است.

سازمان‌دهی کتاب بر اساس پنج فصل انجام شده است. در فصل اول مفاهیم و مبانی سرمایه‌گذاری خارجی شامل تعاریف، روش‌ها، نظریه‌ها، علل و آثار سرمایه‌گذاری خارجی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در فصل دوم به دلیل ضرورت شناخت محورهای 9 گانه راهبردی، با تکیه بر منابع دقیق علمی تعاریف معتبر بررسی و مؤلفه‌های هر کدام از تعاریف و محورهای راهبردی ارائه می‌شود.

در فصل سوم با تکیه بر روش‌شناسی تحلیل محتواء مفاهیم و شاخص‌های اساسی سرمایه‌گذاری خارجی در گفتمان ولایت فقیه ارائه می‌شود. در فصل چهارم محورها و رویکردهای قانون اساسی در سرمایه‌گذاری خارجی از طریق بررسی اصول منتخب قانون اساسی، سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی نظام استخراج و مفاهیم و شاخص‌های سرمایه‌گذاری خارجی در آن‌ها ارائه می‌شود.

در فصل پنجم با ادغام و یکپارچه‌سازی مفاهیم و شاخص‌های ارائه شده در فصول سوم و چهارم، مؤلفه‌های راهبردی مدل مطلوب به همراه زیر مولفه‌ها و شاخص‌های سرمایه‌گذاری خارجی در محورهای 9 گانه معرفی شده‌اند.

در بخشی از کتاب گفتمان راهبردی ایران در سرمایه گذاری خارجی می‌خوانیم:

سرمایه‌گذاری خارجی در عین حالی که ابزاری برای تأمین مالی طرح‌های سرمایه‌گذاری کشور سرمایه پذیر است، می‌تواند وسیله‌ای باشد برای دسترسی به شبکه‌های توزیع بین‌المللی تا از طریق این مزیت بتوان کالاهای تولیدی خود را در بازار جهانی عرضه نمود. همچنین سرمایه‌گذاری خارجی عاملی است برای انتقال فناوری و مهارت‌های مدیریتی و نیروی انسانی، مطالعات نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری خارجی، اثرات قابل ملاحظه‌ای بر روی متغیرهای کلان اقتصادی از جمله افزایش رشد اقتصادی، افزایش اشتغال، توسعه صادرات، کاهش واردات، افزایش درآمد مالیاتی دولت، بهبود توزیع درآمد و تاثیر مثبت در تراز پرداخت‌ها دارد (موسوی و قایدی، 1385: 35).

در بسیاری از موارد دارایی‌هایی که شرکت‌های فراملیتی وارد اقتصاد کشوری می‌کنند، منحصر به سرمایه نیست و اهمیت عواملی چون فناوری، مدیریت دستیابی به بازارها و دستیابی به صادرات اگر از اهمیت سرمایه بیشتر نباشد، کمتر هم نیست. سرمایه‌گذاران خارجی می‌توانند فناوری لازم جهت تولید محصولات با کیفیت صادراتی و تضمین عواملی چون تحویل به موقع و کیفیت مطلوب و قابل اعتماد که لازمه بازاریابی صادراتی هستند و بالاخره ارتباطات و اطلاعات مربوط به بازارهای صادراتی و دسترسی به آن‌ها را با خود به کشور میزبان بیاورند.