بله
کتاب مدیریت در ورزش: اصول مدیریت باشگاه‌ها و همایش‌های ورزشی نوشته الرینا اکستین، راهکارها و تکنیک‌هایی مفید برای مدیریت تیم‌ها و باشگاه‌های ورزشی ارائه می‌دهد.
برای بیشتر شما، کلمه ورزش به معنی سرگرمی است. در حالی که ورزش می‌تواند کار، یکی از ابزارهای ایجاد اشتغال یا تجارت نیز باشد. افراد زیادی که در امور مرتبط با ورزش به کار مشغولند، در عرصه مدیریت ورزش هم فعال هستند.
بنابراین تعریف مدیریت ورزش می‌تواند این‌گونه باشد: «بررسی و پرداختن به همه افراد، فعالیت‌ها، موضوعات، امور یا سازمان‌هایی که دست‌اندرکار تولید، فراهم آوردن امکانات، ارتقا یا سازماندهی هر موضوع یا محصولی که به به نحوی مرتبط با ورزش است.»
اجرای مدیریت ورزش، تنها محدود به باشگاه‌های بزرگ ورزشی نیست، بلکه همچنین اعمال مؤثر، کارآمد و با بهره‌وری بالای مدیریت ورزش هم در سازمان‌های کوچک ورزشی و هم در سازمان‌های ورزشی غیرانتفاعی بزرگ‌تر نظیر سازمان‌های دولتی، دانشگاه‌ها، مدارس و... به طور یکسان مهم است.
در فصل اول کتاب مدیریت در ورزش (Sport management manual for sport management)، الرینا اکستین (Elriena Eksteen) به تعریف خود از مدیریت در ورزش و حوزه‌های مرتبط با آن می‌پردازد. در فصل‌های دوم و سوم، اصول مشترک در علم مدیریت را که شامل مبانی، نقش‌ها و مهارت‌های مورد نیاز هستند و در ورزش کاربرد دارند بیان می‌کند که پلی باشد به فصل‌های چهارم و پنجم.
در فصل‌های چهارم و پنجم مباحث مرتبط با امور مالی و ریسک‌های مطرح را در حوزه‌های مختلف ورزشی و باشگاه‌ها مورد بررسی قرار می‌دهد. در واقع، پنج فصل ابتدایی این کتاب دستمایه‌ای است عملی، برای دو فصل ششم و هفتم، که فرآیندهای تصمیم‌گیری و مدیریت تنش در حوزه‌های مختلف باشگاه‌ها و مسابقات ورزشی را آموزش می‌دهد. نهایتاً در فصل پایانی، اکستین به ارائه‌ی معیاری برای چگونگی ارزیابی و قضاوت اخلاقی در ورزش می‌پردازد.
خواندن کتاب مدیریت در ورزش به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟
اگر مدیریت یک باشگاه ورزشی و یا حتی یک تیم ورزشی را بر عهده دارید، این کتاب به شما پیشنهاد می‌شود.
در بخشی از کتاب مدیریت در ورزش می‌خوانیم:
به محض شناسایی ریسک‌ها، آن‌ها را باید مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. یک ابزار متداول برای تجزیه و تحلیل ریسک، ماتریس ریسک است، که در معرض ریسک قرار گرفتن را بر اساس شدت در برابر تکرارپذیری آن ریسک‌ها بررسی می‌کند. چنین نمودارهایی، با توجه به شدت، ریسک‌ها را به سه دستۀ ریسک‌های شدید، متوسط، اندک تقسیم می‌کنند، و همچنین این نمودارها با توجه به تکرارپذیری، ریسک‌ها به سه دستۀ ریسک با تکرارپذیری کم، ریسک با تکرارپذیری متوسط و ریسک‌های قطعی تقسیم‌بندی می‌کنند. در موقعیت‌هایی که بزرگی مقدار ضرر مابین ناچیز و عمده است و همچنین تکرارپذیری ضرر مابین کم تا متوسط است، معقول است که اقداماتی برای جلوگیری از وقوع یا در صورت وقوع، برای کاهش ضررها صورت پذیرد. برای مثال، فرض کنید در تاسیسات ورزشی باشگاه شما، لیز خوردن و افتادن، اتفاقاتی رایج هستند که اندازه شدت ضررها و خسارات به بار آمده ناشی از آن متفاوت است. این موضوع در مقایسه با احتمال وقوع یک آتش‌سوزی بزرگ (که احتمال وقوع آن ناچیز است) سزاوار توجه بیشتری در روند مدیریت ریسک است و باشگاه باید منابع نسبتا بیشتری برای جلوگیری و کاهش لیز خوردن و افتادن افراد، اختصاص دهد.
