بله
نشریه مهرپارسه - شماره 11، منتشر شد. نمایشگاهی برای همه سلیقه‌ها، یک فنجان قهوه فرانسوی با سفیر فرانسه در تهران، پیشرفت فرهنگی یا خیال ارتقای فرهنگی، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از نشریه می‌خوانید.
امروزه کشورها هر یک سعی دارند داشته‌های منحصربه‌فرد فرهنگی خود را در یونسکو به ثبت جهانی برسانند تا از آن باب پیشرو باشند. ایران نیز با داشتن مواریث فرهنگی سعی دارد سال‌های از دست رفته را جبران و بیش از پیش مواریث و تمدن خود را به جهانیان معرفی کند، اما در این بین یکی از مواردی که می‌توان برای جهانی شدن آن تلاش کرد، کاروانسراهای ایران است؛ کاروانسراهایی که برای نخستین‌بار در سرزمین ایران و برای برقراری ارتباط بین شهرها ساخته شد و حالا نمونه‌هایی از آن فراتر از مرزهای جغرافیای سیاسی ایران، در پهنه ایران فرهنگی وجود دارند.
کاروانسراها نیز می‌توانند مانند قنات‌های ایران که ابتکار ایرانیان بودند، ثبت جهانی شوند. می‌توان چند کاروانسرای خاص را که ویژگی‌های منحصربه‌فرد دارد، انتخاب کرد و با تهیه پرونده ثبتی و ارائه آن به یونسکو برای همیشه سبب ماندگاری نگین معماری مسیرهای ایران شد. در این میان کاروانسراهایی که در مسیر «راه شاهی» یا «راه ابریشم» ساخته شده‌اند، می‌توانند بیشتر مورد توجه قرار گیرند.
همچنین برای زنده نگه داشتن این کاروانسراها بیش از آنکه ثبت جهانی مهم باشد، «حیات» مهم است. با تعریف کاربری‌های جدید برای این کاروانسراها، بدون دخل و تصرف در معماری آن‌ها می‌توان حیات 2500 ساله آن‌ها را تداوم بخشید و برای نسل آینده میراثی ماندگار گذاشت.
