کتاب ایران در افق چشم انداز

کتاب ایران در افق چشم انداز نوشته‌ی مهدی رضایی، به بیان مهم‌ترین شاخص‌های تأثیرگذار بر رشد اقتصادی می‌پردازد و سپس این شاخص‌ها را برای ایران و قدرتمندترین کشورهای منطقه که به عبارتی رقبای اصلی ایران به شمار می‌روند، مورد بررسی و مقایسه قرار می‌دهد.

تکاپوی کشورها برای کسب جایگاه برتر در سطح منطقه‌ای و حتی جهانی، کشورهای مختلف جهان را برای تلاش در گسترش ظرفیت‌های توسعه اقتصادی، سیاسی و نظامی واداشته است. در این میان، ایران دارای سند چشم‌انداز بیست ساله است. در این سند کشوری ترسیم شده که ایران توسعه یافته می‌باشد و طبق مسائل فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود و نیز با تکیه بر اصول اخلاقی و ارزش‌های اسلامی، ملی و انقلابی عمل می‌کند. همچنین در این سند از نشانه‌های توسعه‌ای مردم سالاری دینی، عدالت اجتماعی، از بین نبردن کرامت و حقوق انسان‌ها و استفاده از امنیت اجتماعی و قضایی، سلامتی جامعه، رفاه شهروندان، تقسیم مناسب ثروت و کاهش فقر و بهبود محیط زیست سخن گفته شده است.

کتاب ایران در افق چشم‌انداز (Iran in the 20 year outlook)، جنبه اقتصادی سند چشم‌انداز بیست ساله را در نظر دارد و به دیگر مسائل مندرج در آن سند نمی‌پردازد. ابتدا سند چشم‌انداز بیست ساله، اهمیت درآمد و رشد آن و سپس جدیدترین ادبیات رشد اقتصادی ارائه می‌گردد و پس از آن بر اساس مهمترین شاخص‌های مؤثر بر رشد اقتصادی، برای بررسی روند آن‌ها انتخاب می‌گردد.

در بخشی از کتاب ایران در افق چشم انداز می‌خوانیم:

رشد اقتصادی با افزایش مقادیر کالاها و خدمات تولید شده توسط یک اقتصاد در طی زمان، مرتبط است. معمولا رشد اقتصادی توسط نرخ درصدی افزایش GDP واقعی اندازه‌گیری می‌شود. اقتصاددانان کلاسیک، نظیر آدام اسمیت، ریکاردو و مالتوس و بعدها افرادی نظیر رمز، یامگ و شومپیتر، بسیاری از نظریات را ارائه نمودند که بر اساس این نظریات، نظریه نوین رشد اقتصادی ساخته شد. این نظریات شامل رفتار رقابتی و پویایی‌های تعادل و اهمیت بازدهی فزاینده و ارتباط آن با سرمایه انسانی و فیزیکی بوده است. همچنین این نظریات شامل اثر متقابل بین درآمد سرانه و نرخ رشد جمعیت و اثرات پیشرفت فناورانه به شکل افزایش تخصص نیروی کار و کشف کالاهای جدید و بهبود نحوه تولید و نقش قدرت انحصاری به مثابه انگیزه‌ای برای پیشرفت فنی بوده است.