کتاب بویه‌های روشن: خاطرات ناوسروان تکاور سید احمد شمس زاده علوی

کتاب بویه‌های روشن: خاطرات ناوسروان تکاور سید احمد شمس زاده علوی نوشته حسن احمدی یکی از جلدهای مجموعه قصه‌های دریا ویژه نوجوانان است که خاطرات یکی از فرماندهان ارتش نیروی دریایی در دوران دفاع مقدس را روایت می‌کند.

مجموعه قصه‌های دریا شامل من یک کلاه سبزم، یک شهر - یک خانه، کلاه یادگاری، سی کشتی - یک فرمانده، سبلان زنده است، درست یک پا روی زمین، خواهرم جوشن، تکاوران خرمشهر، بویه‌های روشن و اقیانوس‌ها چرخ می‌زنند است.

در بخشی از کتاب بویه‌های روشن می‌خوانیم:

فکرهای مختلف در سرم بالا و پایین می‌رفت. با خودم می‌گفتم یعنی می‌خواهد جنگ شود؟ در کشور ما تازه انقلاب شده بود و امام و مسئولان کاری با هیچ کشوری نداشتند. می‌خواستیم روی پای خودمان بایستیم. فکر می‌کردم درگیری دو کشور شیطنت‌های آن‌هایی است که موقعیت‌هایشان در ایران به خطر افتاده است. آن‌ها دیگر نمی‌توانستند منابع نفت ما را مفت ببرند و هر کاری دوست داشتند در ایران انجام دهند. دیگر به این سادگی‌ها نبود. مردم نمی‌گذاشتند چنین اتفاقی بیفتد. کسی خواستار جنگ نبود. اگر جنگ می‌شد، بیشتر به ضرر عراق بود.

این فکرها دست از سرم برنمی‌داشت. اما، انگار واقعیت داشت. عراق در حال فعل و انفعالات بود و نیروهای زیادی را در مرزها مستقر کرده بود. باید مقابل آن‌ها می‌ایستادیم. نباید اجازه می‌دادیم وارد خاک ما شوند. جایی مثل خرمشهر و آبادان برای ما مهم بود. مردمان زیادی در آن شهر‌های زیبا زندگی می‌کردند. معلوم نبود با آغاز جنگ چه بر سر آن‌ها و شهر می‌آمد. تصورش هم برایم سخت و دردناک بود که خرمشهر به دست عراق اشغال شود یا منابع نفت آبادان میان شعله‌ها دود شود و به هوا برود.