بله
کتاب نگاهی نو به جایگاه زنان در صنعت گردشگری ایران نوشته هانیه زارعی، به این موضوع می‌پردازد که زنان در استفاده از خدمات و امکانات تفریحی از محدودیت‌های زیادی برخوردارند و برای استفاده از این امکانات برابر با مردان، باید تلاش بیشتری صورت گیرد و همچنین برخی مراکز تفریحی، مناطق ساحلی و انواع هتل‌ها و گردشگری را معرفی می‌کند.
احداث بناها و فضاهای خاص تفریحی و اقامتی برای بانوان در کنار ساحل جهت پاسخگویی به نیاز آن‌ها به مکانی مفرح و شاد و همین‌طور دارای حس امنیت و آرامش خاطر و ارتقاء گردشگری اسلامی در ایران به شدت احساس می‌شود.
بانوان، نیمی از جامعه را تشکیل می‌دهند و حق دارند که از امکانات برابری نسبت به آقایان برخوردار باشند. ایجاد نشاط و شادابی و نسلی پویا و سرزنده نیازمند توسعه امکانات فرهنگی، ورزشی، تفریحی، سرگرمی و حتی زیبایی درمانی است که باید در این زمینه نگاه ویژه‌ای نیز به بانوان صورت گیرد که در عین ایجاد محرمیت در فضا و ایجاد حس آزادی و راحتی، پاسخ مطلوبی به نیازهای تفریحی آنان داده شود.
هدف این کتاب اشاره اجمالی به موانع و مشکلات موجود در حوزه گردشگری زنان و ارائه راه‌حل‌های اجرایی است که بخشی از آن‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. با توجه به میزان بالای افسردگی در بانوان ایران و نداشتن اعتماد به نفس در کارهای اجتماعی و جمعی نیاز به طراحی مکان‌های تفریحی ویژه بانوان به شدن در جامعه‌ی ایران احساس می‌شود.
در بخشی از کتاب نگاهی نو به جایگاه زنان در صنعت گردشگری ایران می‌خوانیم:
شاید بتوان اولین موسسان مسافرخانه‌ها را بعضی از خانواده‌ها دانست. اینان با در اختیار گذاشتن اتاق جهت استراحت و تهیه غذایی مفید و سالم و حتی مکانی برای نگهداری حیوانات و با دریافتی اندک از افراد پذیرایی می‌کردند که به نام تختخواب و صبحانه بود. بررسی‌ها حاکی از آن است که تعدادی زیادی مسافرخانه که اغلب در مسیر راه‌های عمومی و یا پناهگاه‌ها و استراحتگاه‌ها ایجاد شده است در روم باستان بوده که بیشتر مورد توجه مقامات دولتی و شخصیت‌های کشوری قرار می‌گرفت. در آسیا هم این مکان‌ها بر سر مسیر کاروان‌ها بود و زائرانی که به مناطق زیارتی سفر می‌کردند از این مکان‌ها برای استراحت و تهیه غذا استفاده می‌نمودند.
آثار به دست آمده در تپه‌های باستانی و دیگر جاهای فلات ایران حاکی از آن است که رفت و آمد از دیرباز میان اقوام پیش از تاریخ وجود داشته و بر اثر همین تعامل و رفت و آمدها، خصوصیات فرهنگ‌ها از یک تمدن به تمدن دیگر منتقل می‌شده، در دوران حکومت عیلامیان، تاسیساتی برای استراحت و رفاه حال آنان وجود داشته که بعدها بر اثر حملات آشوریان از بین رفته است. در بررسی‌های دقیق و مستندی که از دوره‌ی مادها به عمل آمده، بناها و تاسیسات عام‌المنفعه برای مسافران وجود نداشته اما در زمان حکومت هخامنشیان و به قدرت رسیدن کوروش کبیر از جمله اقداماتش، گسترش جاده‌های ارتباطی بوده که از مادها به جا مانده بوده، ساخت و ساز علی‌الخصوص تاسیسات عام‌المنفعه که به نوعی با مسافر در ارتباط بود همانند آب انبار، کاروانسرا، میل راهنما و... رایج گردید.
