کتاب آفتاب در مه مجموعهای است از سرودههای زهرا عباس زاده که با بیانی ساده اما دلنشین عواطف عاشقانه خود را به تصویر کشیده است.
در بخشی از کتاب آفتاب در مه میخوانیم:
وقتی که میروی و منتظرت هست دختری
انگار تمام مردهای جهان فکر رفتناند...
انگار کسی ربوده تمام عشق را
انگار تمام حسهای جهان در اسارتند...
و در آن لحظهی رفتن میشکافی خاطرات برگ را
مثل آواز کبوترهای بیبال و پری
در قفس میپرورانی عشق یک دختر را
عشق میمیرد درون دختر و تو خوش بحالت رفتنت
دخترک میماند و عشقی که دارد میرود...
میرود با خود میبرد آن مرد
عشق، ایمان اعتماد احساس را...
بله

















