فصلنامه علمی تخصصی مطالعات طراحی شهری و پژوهشهای شهری - شماره 7، منتشر شد. تبیین مولفههای مؤثر در برنامهریزی شهر حساس به آب و تاثیر معماری تعاملی در طراحی پارکینگهای طبقاتی؛ مورد مطالعه: طراحی پارکینگهای مکانیزه هوشمند، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله میخوانید.
در دهههای اخیر شاهد رشد سریع و روزافزون جمعیت شهرها و افزایش سریع شهرنشینی بودهایم. یکی از مشهورترین عوارض توسعه سریع شهرنشینی در کشوری مثل ایران، پیدایش پدیدههای زیستمحیطی بوده است. یکی از مهمترین چالشهای امروز شهرهای ایران موضوع آب شهری است، چالشی که میتواند بحرانی جدی بیافریند. یکی از جدیدترین
رویکردها در برابر بحران آب شهری، هم از جهت کمآبی و هم پرآبی، رویکرد شهر حساس به آب است.
شهر حساس به آب، جایی است که در آن محیط مصنوع و محیط طبیعی در تعادل باشند. در اینگونه شهرها محیطزیست طبیعی و ساختمانی در توازن قرار دارند. دانشمندان مدیریت پیشرفته منابع آب بنا به ضرورت و به منظور حل این مشکل شیوهای را برای مدیریت منابع آب پیشنهاد نمودند که تأمین حداکثری منافع متضاد همه ذینفعان را امکانپذیر سازد. این روش برنامهریزی و طراحی شهری حساس به «چندبخشی، هماهنگ، چند رشتهای، مشارکتی، انعطافپذیر و شفاف را اصطلاحاً مینامند.
پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی و تحلیلی مؤلفههای شهر حساس به آب را تبیین و جایگاه آب در آب فرآیند برنامهریزی و طراحی شهری، در بستر پارادایم شهر حساس به آب مشخص مینماید.
بله










