کتاب باد سرخ: خاطرات امیر دریادار دوم عرشه ناصر سرنوشت

کتاب باد سرخ: خاطرات امیر دریادار دوم عرشه ناصر سرنوشت نوشته هادی حکیمیان از مجموعه قصه‌های دریا، خاطرات یکی از اعضای ارتش نیروی دریایی در دوران دفاع مقدس را روایت می‌کند. این مجموعه ویژه نوجوانان تهیه شده است.

مجموعه قصه‌های دریا شامل من یک کلاه سبزم، یک شهر - یک خانه، کلاه یادگاری، سی کشتی - یک فرمانده، سبلان زنده است، درست یک پا روی زمین، خواهرم جوشن، تکاوران خرمشهر، بویه‌های روشن و اقیانوس‌ها چرخ می‌زنند است.

در بخشی از کتاب باد سرخ می‌خوانیم:

دوتایی، ترس‌خورده و مستأصل، غوطه می‌خوردند میان جنازه‌ها؛ جنازه‌ها و ماهی‌های گوشت‌خواری که توی خلیج‌فارس کم نبودند. جنازه‌ها عراقی بودند. معلوم بود که همۀ شب پیش را یک نفس شنا کرده‌اند. یک نفس ... نفس‌نفس زنان و درست اینجا، رو به دهنۀ خور عبدالله، نفس کم آورده بودند. از خستگی، از تشنگی، شاید هم از سرما مرده بودند.

بدن‌ها آمده بود روی آب و کم‌کم داشت باد می‌کرد. برعکس روز قبل آسمان صاف بود. نور خورشید روی سر و صورت باد کردۀ جنازه‌ها پهن می‌شد و ماهی‌ها، بی‌توجه به همۀ این‌ها، میان جنازه‌ها می‌لولیدند. معلوم بود که بعضی‌شان برای مرد عراقی آشنا هستند. اما چاره‌ای نبود. یعنی جای ایستادن نبود. و افسر ایرانی به او حالی کرد که باید زودتر خارج شوند از تیررس آن ماهی‌ها. کافی بود یک دسته از ماهی‌های گوشت‌خوار به آن‌ها حمله‌ور شوند و آن‌وقت ظرف کمتر از نیم ساعت تبدیل می‌شدند به یک جنازۀ نیم‌خورده؛ مثل همان‌ها که روی آب غوطه می‌خوردند.

تکه‌تکه‌های کوچک گوشت روی آب بود و افسر ایرانی موقع کشیدن بازوی چپ مرد غواص یک ماهی ریز قرمز رنگ را دید که کاسه‌خانۀ چشم چپ یکی از جنازه‌ها را خالی می‌کرد؛ چیزی که نهایتاً تا چند ساعت دیگر می‌توانست برای آن‌ها هم اتفاق بیفتد.