نشریه مهرپارسه - شماره 20، منتشر شد. میراث فرهنگی، تلخیص اقلیدس، فرش اردبیل تافته جدابافته و گورهای عجیب مازندران، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از نشریه میخوانید.
مرگ واژهای که به دنبال آن مفهومی در ذهن متصور میشود که بسیاری از آن فرار میکنند. مفهومی تلخ که بشر قدرتی بر
آن ندارد و زمانی رخ میدهد که کسی باور نمیکند. این پدیده الهی اما در کهن سرزمین ایران، همواره با باورها و آداب و رسوم خاصی همراه بوده است. از دفن مردگان با وسایل شخصی به امید استفاده در دنیای دیگر تا سنگ قبرهایی که نمادی از زندگی زمینی شخص از دنیا رفته است. از مراسم عزاداری تا باورها و افسانههایی که حول و حوش مرگ میچرخد.
ایرانیان به عنوان مردمانی که از هفت هزار سال پیش متمدن بودهاند به گونهای با مرگ دست و پنجه نرم میکنند که بتوانند آنرا تحمل کنند. برگزاری مراسم سوم، هفتم و چهلم از همین باورها نشات میگیرد. از اعدادی که نزد ایرانیان معنا و مفهوم دارند و در دیگر نمادها و آیینها نیز از آن استفاده شده است. وجود گورستانهای متعدد از هزارههای پیش از اسلام تا دورههای معاصر و حتی کتابها و نسخههای خطی زیادی که در این باره نوشته شده، نشان از اهمیت این موضوع دارد.
مرگ همانند تولد نزد ایرانیان محترم است، گرچه بشر در رخداد این دو نقشی ندارد اما هرچه هست، سعی کرده بازهم خود را در آن دخیل کند. حتی افرادی در طول تاریخ سعی داشتهاند تا راز جوانی، رمز حیات جاویدان و مقابله با پیری و از کار افتادگی را کشف کنند که ناگفته پیداست در برابر مشیت الهی ناتوان بودهاند.
بله










