کتاب مبانی جنگ رسانه‌ای

کتاب مبانی جنگ رسانه‌ای نوشته علیرضا کیقبادی، به موضوعات جنگ نرم، جنبه‌های سیاسی رسانه‌های گروهی، تبلیغات ضد اسلامی و ضد ایرانی و همین‌طور جنبه‌های سیاسی این نوع از تبلیغات می‌پردازد.

امروزه با رسانه چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم می‎توان با افراد بسیار زیادی ارتباط برقرار کرد و در جوامع خرد و کلان فرهنگ‌سازی کرد، بنابراین نظام‌های انحرافی به این اثرگذاری پی برده و در تلاش‌اند که سهم خود را از خبرگزاری‌ها، کانال‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای بیشتر کنند و بر واگرایی‌های اعتقادی و ادراکی و حب و بغض افراد و شهروندان نفوذ داشته باشند. بنابراین محتوای برنامه‌های رسانه در این بین بسیار با اهمیت بوده است و از جمله در دینی بودن یا غیردینی بودن آن، در قدسی بودن یا غیرقدسی بودن آن باید اهتمام داشت و نکته‌ای که باید به آن اشاره داشت عملکرد جنگ رسانه در لایه و سطوح متفاوت اجتماعی در بین شهروندان (به ویژه رهبران، نخبگان، مدیران و مسئولین) است. در این کتاب تلاش گردیده است به واکاوی و تبیین مفاهیم جنگ رسانه‎ای پرداحته شود.

در بخشی از کتاب مبانی جنگ رسانه‌ای می‌خوانیم:

آنجا که قدرت‌ها توان به میدان‌آوردن نیروی نظامی را ندارند و یا جامعه آنان قادر به تحمل تلفات انسانی نیست، به جنگ رسانه‌ای روی می‌آوردند و از این ابزار بهره‌برداری می‌کنند. جنگ رسانه‌ای از جمله جنگ‌های بدون خون‌ریزی و آرام محسوب می‎شود. با توجه به آرام‌بودن جنگ رسانه‌ای، میزان تخریب آن، آنقدر زیاد است که حتی شهروندان کشورهای هدف، متوجه حجم سنگین این جنگ بر فضای روحی و روانی خود و اطرافیان‌شان نمی‎شوند پیچیدگی‌های ابعاد مختلف «جنگ رسانه‌ای» موجب شده تا تصمیم‌گیری درباره «طراحی»، «تدوین راهبرد»، «چارچوب‌ها»، «تکنیک‌های کاربردی»، «نحوه عملیاتی‌کردن اهدف و ماموریت‌های تعریف‌شده»، «استفاده حداکثر از توان هر رسانه با توجه به امکانات انتشار مکتوب، چاپی، صوتی، تصویری، چندرسانه‌ای، اینترنتی و سرانجام انتشار آنلاین» تنها به ژنرال‌های نظامی واگذار نشود.

جنگ رسانه‌ای مقوله‌ای است که همکاری هماهنگ و نزدیک بخش‌های نظامی، سیاسی، اطلاعاتی، امنیتی، رسانه‌ای و تبلیغاتی یک کشور را می‌طلبد. طراحان جنگ رسانه‌ای نه لزوماً ژنرال‌های پادگان‌نشین، بلکه ممکن است پروفسورهای کالج‌ها و دپارتمان‌های رسانه‌ای در دانشگاه‌های معتبر هر کشوری باشند. جنگ رسانه‌ای بر خلاف جنگ‌های نظام که عمدتاً میان دو یا «چند کشور به‌عنوان ائتلاف با یک کشور» جریان می‌یابند، می‎توان از کشورها با گروه بزرگ دیگری از کشورها با ویژگی‌های مشخص جریان یابد. جنگ رسانه‌ای غرب علیه جهان اسلام و جنگ رسانه‌ای غرب علیه کشورهای جهان سوم، دو نمونه بارز از موضوعی هستند که می‎توانیم آن را به «جنگ جهانی رسانه‌ای» تعبیر کنیم.