این کتاب رو تازه تمام کردم. سبک نگارش کتاب جالب بود. راوی داستان از آینده به گذشته نقب میزد. و ضمن بیان شرح حال دوره دانشگاه به دوره جنگ برمی گشت و خاطرهای زیبا بیان میکرد. اما در بعضی قسمتهای روایت بسیار شعار گونه و اغراق وجود داشت. اما در کل لذت وافری بردم. ضمن تشکر از عزیزان زحمتکش کتابراه. که همیشه مونس تنهاییهای من بودند.
حاج رضا پورعطا انسانی بسیار شریف و صادق است ایشان پس از جنگ به شغل معلمی پرداخته و شاگردان بسیاری تربیت کردند. ایشان معلم من بودهاند. کتاب حاضر بسیار کتاب خواندنی و زوایای مختلفی از جنگ را روایت میکند این کتاب را به همه به خصوص نویسندگان و کارگردانهایی که قصد روایت جبهه و جنگ را دارند پیشنهاد میکنم.
نظری نیست که گویم غم خود با دل تو مگرای اشک تو پیدا کنی این رابطه را مگر از این واقعیت زنده (نه خاطره) بهتر هم کتابی داریم؟ خداوندا به همه چشم سر عطا فرما. آمین