کتاب درعا

کتاب درعا به قلم هاجر پور واجد، زندگی‌نامه و خاطرات شهید مدافع حرم حسن غفاری را که در سال 1394 و در منطقه‌ی درعای سوریه به مقام شهادت نایل شد، به تصویر می‌کشد.

حسن غفاری در سال 1361 و در منطقه شهرری تهران متولد شد. روحیه مذهبی و وطن‌دوستی از همان دوران کودکی در او نمودار بود. غفاری در سن 24 سالگی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های مهلا و علی شد. او با هدف حمایت از مردم بی‌گناه سوریه به جبهه‌های جنگ این کشور رفت و در سال 1394 به شهادت رسید.

این کتاب به تمام کسانی که به حوزه‌ی ادبیات پایداری، جنگ و زندگی‌نامه علاقه دارند، توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب درعا می‌خوانیم:

حسن رفت اول راهنمایی. مدرسه صدوق ثبت‌نامش کردم. کارنامه آن سال را که گرفت، کم‌کم زمزمه می‌کرد که دوچرخه می‌خوام. پدرش هم شرط کرد که اگر کارنامه امسالت هم خوب باشه، برات دوچرخه می‌خرم. کارنامه دوم راهنمایی‌اش را که گرفت، پدرش به قول خودش وفا کرد و برایش دوچرخه خرید. صبح که از خواب بیدار می‌شد، صبحانه می‌خورد و می‌رفت توی کوچه یکی دو ساعتی دوچرخه‌سواری می‌کرد. بچه‌هایی را که دوچرخه نداشتند، صدایشان می‌کرد و ازشان می‌خواست که سوار شوند. بعضی‌ها غرور داشتند و قبول نمی‌کردند. مدتی نگذشته بود که گفت:

بابا، دوچرخه را پس بده.

باباش پرسید:

چرا پسش بدم؟! مگه دوستش نداری؟! مگه به خاطرش دو سال صبر نکردی؟!

بعضی از بچه‌ها دوچرخه ندارند. وضع مالی خوبی هم ندارند که بخرند. سوار دوچرخه من هم نمی‌شن. نمی‌خوام. ببرید، پسش بدید.

خب بابا، چرا پس بدم، می‌ذارمش انبار، هر وقت رفتیم پارک می‌بری اونجا سوار می‌شی. توی پارک دیگه کسی تو رو نمی‌شناسه.

قبول کرد. بعد از آن روز، بیشتر وقت‌ها توی پارک دوچرخه‌سواری می‌کرد. وارد دبیرستان که شد، لازم بود، از دوچرخه استفاده کند. کم‌کم موقع رفت‌وآمد بین مدرسه و منزل را هم سوارش می‌شد. کلاس خطاطی هم با دوچرخه می‌رفت.

حسن به خطاطی خیلی علاقه داشت، پایگاه تابستانی بنیاد شهید شهرری، کلاس استاد صمدیان، ثبت‌نامش کردم. خدا خیرش بده، هم معلم خوبی بود و هم دوست خوب. حسن همیشه راضی بود. به‌قدری شوق داشت که تا می‌رسید خونه، همه چیز را برایم تعریف می‌کرد. حسن کلاس خطاطی را سال‌ها ادامه داد.