کتاب آواز لاله‌های واژگون

کتاب آواز لاله‌های واژگون نوشته نغمه تفلیسی، رمانی عاشقانه است که با خیال‌پردازی‌های یکی از شخصیت‌های اصلی آغاز می‌شود. قدم به قدم که در داستان جلو می‌رویم، شخصیت اول داستان بر سر چندین مزار می‌چرخد و داستانش را بازگو می‌کند.

نغمه تفلیسی در این کتاب از شهد شیرین عشق و عاشقی می‌گوید. همه انسان‌ها در زندگی خود حتی برای یک بار هم شده مزه عشق را چشیده‌اند، با خواندن این داستان عاشقانه بی‌شک یاد روزهای خوش و تکرار نشدنی که تجربه کرده‌اید می‌افتید. این رمان خواندنی، زبانی روان و صمیمی دارد و شما را از همان ابتدا جذب و درگیر خود می‌کند.

در بخشی از کتاب آواز لاله‌های واژگون می‌خوانیم:

آدم بعضی روزها دلش می‌خواهد از خواب بیدار شود یک روز دیگر باشد. نه اینکه خودش یک آدم دیگر باشد. نه! فقط آن روز مثل تمام روزهای دیگر نباشد. دلش می‌خواهد امروز کسی پیدا شود که بشود یک لامپ دور و برش را روشن کند. آدم بعضی روزها چشمش را که باز می‌کند. با یک گوی درخشان وسط دلش بیدار می‌شود. یک گوی روشن که نور می‌تاباند مثل فانوس. که شاید آن یک نفری که گم شده است در دنیای به این بزرگی نور فانوس را بگیرد بیاید پیش دلش. آدم می‌خواهد لابلای این همه روزهای ابری و خاکستری یک روز باشد آفتابی با رنگ نارنجی شاید هم زردِ گرم. پر از امید دیدن یک نفر باشد که با همه فرق دارد. آن وقت آدم همه‌اش از صبح آن روز تا شب منتظر است. در خیابان، مترو، اتوبوس، در دفتر کارش، بین کارمندهایش، وقتی تلفنش زنگ می‌زند منتظر آن یک نفری است که در را باز کند بیاید داخل، گرم بخندد ناز کند. بنشیند کنارش بعد به او بگوید: می‌دونی چند وقته منتظرتم. اما آن روز آفتابی هر چه به آخرش می‌رسد خورشیدش کم جان می‌شود. آخرش سوسو می‌زند می‌رود از خجالتش پشت ابرها. چون آنکه باید می‌آمد باز هم نیامد. آخر روز، دیگر هوا ابری است و خاکستری‌تر از روزهای دور و برش، شب که می‌شود باران می‌زند سخت، صدای جیرینگ جیرینگ می‌آید، آدم آن روز است خورده‌های گوی امیدش در جیبش صدا می‌کند. دست در جیب‌هاش زیر باران بدون چتر می‌رود خانه. زیر باران سرد آذرماه. اما شب که می‌خواهد چشم‌هایش را ببندد با خودش می‌گوید: یک روز دیگر، شاید فردا! و اما خداوند برای تمام آدم‌هایش یک زوج خلق کرده از جنس خودشان. این را که دیگر آدم از خودش نمی‌گوید. خدا خودش گفته به بهروز و به بقیه آدم‌های تک و تنها در این دنیای درندشتش. اما بهروز نمی‌داند چه وقت می‌شود که پیدایش کند.