کتاب توسعه صنعت گردشگری ورزشی در مناطق روستایی ایران نوشتهی احمد سعیدی کیا، شما را با اهمیت این صنعت مهم آشنا کرده و به بررسی رابطهی معنیدار آن در افزایش درآمد اقتصادی کشورها میپردازد.
ایران به لحاظ پتانسیلها و ظرفیتهای لازم برای جذب توریست؛ به حدی قوی است که تقریباً برای هر سلیقهای انگیزه کافی برای سفر به این کشور وجود دارد. در حال حاضر اهمیت گردشگری و جهانگردی و لزوم بررسی و تحقیق در مورد آن با توجه به نقشهای مهم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بر هیچ کسی پنهان نیست. این موضوع در جهان امروزی به یکی از مهمترین عوامل تولید ثروت، کار، ایجاد پویایی در جا به جایی افراد و ثروت ملتها تبدیل شده است. مطالعات بسیاری نشان میدهد که رشد گردشگری و افزایش درآمد در کشورها رابطهی تنگاتنگ و معناداری وجود دارد.
در حقیقت میتوان گفت در دنیای امروز گردشگری به یکی از فعالیتهای پیشتاز اقتصادی مبدل شده است. گردشگری میتواند تأثیر شگرفی بر افزایش اشتغال و درآمدهای وابسته با مکانهای اقامتی و همچنین بودجههای دولتی کشورها داشته باشد به طوری که از هر 6 شغل اساسی در دنیا، یکی در ارتباط با گردشگری بوده و به ازای هر 20 گردشگری در کشور یک شغل ایجاد میشود. گردشگری از بزرگترین صنایع پویا، بزرگ و متنوع است که یکی از بخشهای اصلی در جهت رشد در سیستم اقتصاد ملی به حساب میآید. این صنعت با 200 میلیون شاغل و گردش مالی سالانه در حدود 5.4 تریلیون دلار، به بزرگترین و متنوعترین صنعت دنیا مبدل شده، به نحوی که در بیش از 150 کشور، یکی از پنج منبع مهم کسب ارز خارجی است و در 60 کشور رتبه اول را به خود اختصاص داده است.
تعداد کل گردشگران از بیست و پنج میلیون نفر در سال 1950 به 760 میلیون نفر در سال 2004 افزایش یافته است. همچنین پیشبینی میشود که این روند رو به افزایش سبب شود تا در سال 2020 به 1.56 میلیارد نفر برسد. بنابراین کلیه کشورها به دنبال استفاده از فرصتها و مزایای بسیار حاصل از آن هستند تا به وسیلهی آن بتوانند به رفاه نسبی دست پیدا کنند
در ایران تاکنون در زمینه جذب گردشگری موفق عمل نشده است. در حالی که کشور ما میتواند پذیرای بیست میلیون گردشگر با درآمدی در حد ده میلیارد دلار در سال باشد. ایران با داشتن زمینهها و جاذبههای گردشگری مخصوص به خود، خصوصا در مناطق روستایی در زمره ده کشور طراز اول دنیاست.
در بخشی از کتاب توسعه صنعت گردشگری ورزشی در مناطق روستایی ایران میخوانیم:
بشر اولیه از آغاز، در سطح زمین به دنبال کنجکاوی، شناخت طبیعت و برای یافتن غذا، پناهگاه، فرار از خطر و کسب امنیت و گذران اوقات فراغت محیط زندگی بهتر پیوسته در زمین به جستجو و گردش مشغول بوده است. با گذشت زمان چنین حرکتها و جنبشهایی به صورت میل به گردش همراه با شور و نشاط، ماجراجویی و اکتشاف تغییر شکل داد و امروزه میل به سیر و سفر به عنوان گردشگری مطرح گردیده است.
مردم تمدنهای ما قبل تاریخ با انگیزه بدست آوردن غذا، دوری از خطر و نقل مکان به آب و هوای مساعد مسافرت میکردند. با افزایش مهارت و کسب فنون نیاز انسان به زندگی بدوی و خانه بدوشی کاهش یافت و دیگر با انگیزه تجارت و معامله کالا مسافرت میکرد. از آن جا که امپراتوریهای عهد باستان در قارههای آفریقا، آسیا و خاورمیانه ایجاد شدند زیر بنای اقتصادی بوجود آمد که باعث ایجاد جادهها و راههای آبی و همچنین وسایل نقلیهای برای سهولت راه شد.
قدیمیترین اشکال گردشگری که در اروپا بسیار رایج بوده، مسافرتهای اشراف و شاهزادههای جوان بوده است که به منظور آشنایی با شیوههای مختلف حکومت و زندگی مردم به نقاط مختلف صورت میگرفته است. چنین مسافرتهایی جزئی از برنامههای سنتی آموزش و پرورش آنان را تشکیل میداده که بعضاً تدارک آن توسط سازمانهای ویژهای که ماموریت ترتیب دادن آن را به عهده داشتند انجام میگرفته است. گردشگری و سفر از جمله عادات قدیم طبقه حاکم و ثروتمند بوده است، هاردین امپراطور رم در فاصله سالهای 117 تا 138 میلادی به قصد سیاحت و نظاره لحظه طلوع آفتاب از ستیغ قله آتنا رنج سفر را بر خود هموار کرد تا به خواستههایش دست یابد و رومیان صاحب مال و جاه و مقام نیز همواره به منظور اقامت و کسب درآمد و گذران اوقات فراغت، خانههایی را در روستاهای پیرامونی شهر محل سکونت خود خریداری کرده و مورد استفاده قرار میدادند.
بله















