کتاب اصول علمی و عملی پرورش و نگهداری عقرب، به مباحثی همچون ساختمان و آناتومی بدن عقربها، انواع آنها، روشهای صیدشان و... پرداخته است.
قطعا باور این موضوع که زهر عقرب دوای موثری برای خیلی از بیماریها مانند ام اس، دیابت و سرطان است، کمی سخت است. ولی در حال حاضر به همین جهت در بسیاری از کشورهای دنیا عقربها پرورش داده میشوند. در ایران نیز به تازگی اقداماتی برای پرورش عقربها انجام شده است. عقربهای ایرانی به دو خانوادهی بوتیده و اسکرپیونیده تقسیم میشوند.
یکی از مشاغل خانگی که با وجود خطر بسیار سود بالایی برای پرورش دهندگانش دارد، پروش عقرب است. پرورش این موجودات در ایران به خصوص در مناطق کویری کشور به سبب مناسب بودن شرایط محیطی میتواند به یکی از مشاغل مفید تبدیل شود و به رفع مشکل بیکاری در این مناطق کمک قابل توجهی کند.
امروزه، تعداد مقالاتی که نشان دهندهی وجود پتانسیل درمانی بسیار بالای بیوتوکسینها از منظر اثرات ضد سرطانی هستند، رو به افزایش است. در حال حاضر منابع طبیعی جایگاه ویژهای در ساخت داروها و درمان بیماریها پیدا کردهاند، به صورتی که غریب به 23 درصد از داروهای جدیدی که اجازه تجویز از سازمان دارو و غذای جهانی گرفتهاند با تکیه بر مواد طبیعی تولید و ساخته شدهاند.
در کشور عزیزمان ایران بالغ بر شصت گونه کژدم وجود دارد که سم چهار نوع از آنها سودمند و دارای خاصیت درمانی هستند. ماحصل هر صد و پنجاه هزار عقرب به صورت متوسط بیست و پنج گرم زهر است که به دلیل قیمت مناسب آن توجیه اقتصادی خوبی دارد. بنابراین در صورت آشنایی با نحوه صحیح پرورش و نگهداری آن سود بسیاری به دنبال دارد.
در بخشی از کتاب اصول علمی و عملی پرورش و نگهداری عقرب میخوانیم:
سم حاصل از هریک از دو روش را میتوان در حالت انجماد و خلاء خشک کرده و بصورت پودر درآورد. از دیسیکاتور نیز برای خشک کردن محلول سم میتوان استفاده کرد. در این حالت سم خشک شده بصورت کریستال درمیآید. سمهای حاصل در شیشههای دربسته و در محلی خشک و تاریک نگهداری میشوند. درجه حرارت 2 الی 4 درجه سانتیگراد، درجه حرارت مناسبی برای نگهداری طولانی سم است. سمگیری باید از گونه و در صورت امکان از زیرگونههای یکسان، که همگی متعلق به یک جمعیت و یک ناحیه باشند انجام شود. سم عقرب، مادهای است پروتئینی، در حالت تازگی و خلوص، شفاف و بیرنگ و با اسیدیته برابر خنثی تا قلیایی است. پودر آن سفید تا کرم روشن و کریستال آن زرد رنگ است.
وسیعترین تکنیک مورد استفاده برای خالص سازی توکسینهای سم عقرب شامل استخراج محلول سم خام در طی انحلال در آب و سانتریفوژ کردن و به دنبال آن کروماتوگرافی ستونی است. این توکسینها پلی پپتیدهای بازی هستند، بنابراین یک رزین تعویض کننده کاتوینی مانند کربوکسی متیل سلولز برای مرحله دوم خالصسازی مناسب و کافی به نظر میرسد ولی معمولاً یک مرحله سوم کروماتوگرافی برای اینکه توکسینها در شکل هموژن بدست آیند، لازم میشود.
بله

















