کتاب مصاحبه‌های امام خمینی در نجف، قم و پاریس

کتاب مصاحبه‌های امام خمینی در نجف، قم و پاریس نوشته‌ی داود علی بابایی، به بررسی کلیه گفتگو‌های امام خمینی در محافل گوناگون پرداخته که شماری از آن‌ها از ویژگی‌های خاصی مانند مصاحبه با مشهورترین رسانه‌ها و مطبوعات بین‌المللی برخوردارند و در بردارنده نکات جالب و خواندنی هستند.

مصاحبه‌ها همیشه تاریخ‌ساز بوده‌اند، آن هم مصاحبه‌هایی که حدود 40 سال قبل در نجف، پاریس و قم به وسیله‌ی رهبر کبیر انقلاب اسلامی انجام شده و برای مردم به خصوص دهه‌ی پنجاه به بعد یادآور آرمان‌ها و اهداف برای انقلاب اسلامی است. این کتاب که تحت عنوان مصاحبه‌های امام خمینی (ره) نیز تدوین شده به دو قسمت تقسیم گردیده است:

قسمت اول مصاحبه‌های امام در نجف و قم است، که نخستین مصاحبه در نجف با روزنامه فرانسوی لوموند در تاریخ چهارم اردیبهشت ماه 57 صورت گرفت. همچنین امام خمینی دو مصاحبه دیگر در نجف و 5 مصاحبه در سال 58 در قم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی انجام داده که اولین مصاحبه با اوریانا فالاچی، نویسنده و روزنامه‌نگار زبردست ایتالیایی در تاریخ 21 شهریور سال 58 به طور مفصل انجام شده است.

قسمت دوم این کتاب شامل مصاحبه‌هایی است که امام (ره) در طول 118 روز که در نوفل لوشاتو پاریس ساکن بوده، انجام داده که نخستین مصاحبه در تاریخ بیست و دوم مهر ماه 57 با روزنامه فیگارو بوده است. مجموع مصاحبه‌هایی که در پاریس انجام شده، حدود 70 مصاحبه و یک سخنرانی‌ست که به وسیله مشاورین و همکاران امام ترتیب آن‌ها داده شده بود.

با توجه به طرح تفسیرهای گوناگون و شبهاتی که امکان دارد درباره این مصاحبه‌ها انجام گرفته باشد، داود علی بابایی سعی بر این دارد تا با ارائه مستندات و تحلیل‌های لازم، ثابت کند که امام با استفاده از درایت و هوشمندی سیاسی خود در عین صداقت و روشنگری همگان را به سوی هدف واحد سرنگونی نظام پهلوی بسیج کرده است.

امید است این مصاحبه‌های تاریخ‌ساز چراغی باشد برای توسعه آینده این مرز و بوم.

در بخشی از کتاب مصاحبه‌های امام خمینی در نجف، قم و پاریس می‌خوانیم:

من امیدوارم که حکومت اسلامی در ایران تشکیل بشود، و از مزایایی که در حکومت اسلام هست بر بشر روشن بشود تا بشریت بفهمد که دین اسلام چه دینی است؛ و در روابط بین حکومت و ملت‌ها چه روابطی است و در طرز اجرای عدالت چه نحوی است، و شخص اول مملکت با رعیت چه فرقی دارد در زندگی. اگر چنانچه بعضی از مزایای اسلام را مردم بفهمند، امید این است که همه به اسلام رو بیاورند.

حکومت اسلام و شخص اول، که خلیفه است بر مسلمین و به منزله سلطان است نسبت به مسلمین، زندگی عادی‌اش از افراد طبقۀ سه پایین‌تر و با مردم، با همین طبقه فقرا هم درجه در زندگی هستند؛ و عدالت اجتماعی و عدالت‌هایی که اجرا می‌کند اسلام به مصلحت تمام طبقات، سابقه در بشر ندارد، حکومت اسلام مثل حکومت‌های دیگر از قبیل سلاطین، از قبیل رؤسای جمهوری نیست. حاکم اسلام، حاکمی است که در بین مردم، در همان مسجد کوچک مدینه می‌آمد و جلوس می‌کرد و آنهایی که مقدرات مملکت دستشان بود، مثل سایر طبقات مردم در مسجد اجتماع می‌کردند؛ و طوری بود اجتماعشان که کسی که از خارج می‌آمد، نمی‌فهمید که کی رئیس مملکت است و کی صاحب منصب است و کمی از فقر است. لباس همان لباس فقرا و عشرت همان عشرت فقرایی و در اجرای عدالت طوری بود که اگر چنانچه یک نفر از پایین‌ترین افراد ملت بر شخص اول مملکت، بر سلطان، بر رعیت ادعایی داشت و پیش قاضی می‌رفت، قاضی شخص اول مملکت را احضار می‌کرد و او هم حاضر می‌شد؛ و اگر چنان چه حکم بر خلاف او می‌کرد تسلیم بود.