کتاب پس مسافر کشتی شدیم

کتاب پس مسافر کشتی شدیم، منظومه‌ای عارفانه و فلسفی است که اندیشه‌ها و تشویش افکار رضا چایچی را نسبت به دنیای اطرافش ارائه می‌دهد.

کشتی در این منظومه نمادی از جهان است و مسافرانش از سده‌های گذشته و زمان حال در یک سفر بی‌منتها با هم همراه شده‌اند و گفت‌وگو می‌کنند.

رضا چایچی شاعر قرن معاصر است. او برای اولین بار شعرهایش را با مقدمه هوشنگ گلشیری در مجله ادبی مفید به چاپ رساند. بعد از آن هم شعرهایش در مجلات مختلفی همچون آدینه، دنیای سخن، کارنامه و... به انتشار رسید. شعرهای او به زبان‌های مختلفی از جمله کردی، ترکی، انگلیسی، آلمانی، فرانسه و... ترجمه شدند.

در بخشی از کتاب پس مسافر کشتی شدیم می‌خوانیم:

مرد با رگ‌ها‌ی متورم گردن فریاد زد:
می‌پنداشتیم با پای خود
به هر جای بخواهیم می‌رویم
و با دست خود
به کار دلخواه دست می‌زنیم
نخ‌ها را نمی‌دیدیم
و دست‌هایی که سرِ نخ‌ها را گرفته بود
ملوان گفت:
آخر کدام نخ؟
ما خنده‌ها و گریه‌ها
خطوط حقیقی چهره‌های‌مان را