کتاب منی با پیراهنت در آغوشم شامل اشعاری سپید با مضمون عاشقانه به قلم مرجان فضلی است.
در ورای تمامی اشعار، زنی را میبینید که در گوشهای از شعر در انتظار معشوق نشسته است و شاعر که گویی این انتظارهای عاشقانه را زیست کرده است، مفهوم انتظار را در اشکال مختلف و در مکانهای مختلف به تصویر میکشد.
در بخشی از کتاب منی با پیراهنت در آغوشم میخوانیم:
هوا اینجا بهاریست
و نفس کشیدن در میان لالههایی که تازه روییدهاند
به شدت برایم دشوار است
پاهایم را در نهر آب رها کردهام
و دارم میسوزم
دیدن قاصدکها مرا دچار تشویش میکند
و
پروانهای که از روی گلی میپرد...
حسابی دچار تهوع شدهام
تعارف که نداریم با هم
اردیبهشت اینجا بدون تو جهنمی بیش نیست
بله











