نقد، بررسی و نظرات کتاب سال‌های بی تو - اعظم حسین پور

با سلام به دوستان کتابخون.. و خسته نباشید به نویسنده‌ی محترم... به نظر من این کتاب بد نبود... هم عاشقانه بود هم فداکاری داشت و هم درسهای اخلاقی... ولی جمله‌های کتاب نمی‌دونم چرا زیاد حس خاصی رو به خواننده نمی‌داد داستان خیلی سریع حرکت می‌کرد... واقعا فرستادن یه دختر تنها به تهران و به سادگی و فقط به خاطر یه خواستگاری ساده آن هم از طرف پدر و مادر غیر قابل باور بود... واقعا تنبیه خیلی زیادی بود...

نسخه نمونه خوندم که واقعا غیر قابل باور که‌ی دختر که ۱۸ سالش نده ب خواستگار جواب رد بده و پدرش از خونه بیرون و اونم یک خانواده همدانی و اون دختر بره‌ی پسر بچه تو خیابان پیدا کن و بشه برادرش

سلام به نویسنده عزیز داستان خوبی بود ولی اینکه یه پدر دختر رو بفرسته یه شهر غریب تنها باشه دور از باور آدم هست ولی امید به زندگی رو خوب توصیف کرده بود

کتاب قشنگی بپد تقریبا میشد اخرشو حدس زد ولی نویسنده خیلی زیبا داستان نویسی کرده بود ممنون از زحماتتون

رمان قشنگی بود من که خوشم اومد ازش

قلم روانی داشت و آدم همه چی را کاملا حس می‌کنه

کتاب قشنگی بود پیشنهادش میکنم

قشنگ بود و در اخر زیبا تمام شد.