بله
کتاب انتظار مهدوی - مرزبانی مهدوی 6 نوشته‌ی عبدالحسین فخاری، جلد ششم از مجموعه یادداشت‌های مرزبانی مهدوی، اثری‌ست کاربردی برای حیات فردى و اجتماعى منتظران که هم به تحکیم یاد مولاى زمان در تقویم مناسبت‌های سال یاری می‌رساند و هم به برخى وظایف منتظران اشاره می‌کند.
نشان پر افتخار و شگفت‌انگیز مرزبانی، وقتی بر بازو یا سرشانه مرزبانان مهدوی می‌نشیند که اندیشه و ذکر و سلوک و حرکات و سکنات آن‌ها رنگ و بوی مهدوی به خود گرفته باشد. عبدالحسین فخاری در این مجموعه، خود را جای کلیه مشتاقان آستان مهدوى قرار داده و تفکرات آنان را در موضوعات مختلف زندگى، بازگو کرده است.
انتظار مهدوی شامل سه بخش است:
1. آواى روزگار: از مناسبت نوروز و بهار طبیعت آغاز مى‌شود و بعد مناسبت‌های سال براساس تقویم هجرى تبیین و هر یک از آن‌ها، به یاد امام عصر ارواحنا فداه مزین شده و ارتباط مى‌یابد، به نوعى که در هر مناسبتى بتوان متنى را در کلاس و مجلس و فرصت تبلیغى ارائه نمود. حتى به مناسبت کریسمس و میلاد مسیح (ع) نیز اشاره‌اى شده است.
2. آداب انتظار: در این بخش حضور انتظار در ابعاد مختلف زندگى نشان داده مى‌شود، به گونه‌اى که فرد در هر یک از جلوه‌های زندگى روزمره خود بتواند بین باور مهدوى و عمل و اندیشه خود ارتباط برقرار نماید.
3. آفاق اعتقاد: این قسمت نیز شامل مطالب کوتاهى در بیان برخى باورهاى اعتقادى، با تأکید بر یاد امام عصر و باور مهدوى، را در منظر علاقه‌مندان قرار مى‌دهد.
دکتر عبدالحسین فخاری از محققان، نویسندگان، فعالان و ایده‌پردازان فرهنگی هنری، موسس نهادهای اقتصادی بین‌المللی مانند برند جهانی حلال در ایران در قالب سازمان همکاری‌های اسلامی (OIC)، دبیرکل کنونی «موسسه بین‌المللی حلال جهانی» و مدیر مسئول پایگاه خبری حلال جهانی و فصلنامه «حلال نشان برین» و اولین مدیر مرکز تحقیقات و اطلاعات اتاق اسلامی و عضو هیأت مدیره (ایکریک icric)، سرپرست چند رسانه و پایگاه خبری و نشریه و پدیدآور نوشته‌های مختلف تألیفی و صدها مقاله در زمینه ادبیات، اقتصاد، معارف اسلامی و مهدویت است.
در بخشی از کتاب انتظار مهدوی - مرزبانی مهدوی 6 می‌خوانیم:
زیارت به معنای دیدار یا قصد دیدار است. به عبارت دیگر زیارت عزیمتی ظاهری یا باطنی برای دیداری معنوی است با پیامبران، امامان، معصومان، صالحان، درگذشتگان و اماکن متبرکه و مشاهد مشرفه و عتبات عالیات. زیارت و حضور و دیدار در فرهنگ اسلامی، عبادت است چه با زندگان یا درگذشتگان یا اماکن خاص. این است که حتی نگاه به والدین، نگاه به عالم، نگاه به امام، نگاه به کعبه و نیز زیارت قبور پیامبر و امامان و معصومان (ع) و زیارت شهدا و اهل قبور از صالحان و عالمان و مؤمنان هم عبادت و موجب تقرب شمرده شده است.
برای دگراندیشان بسیار موجب شگفتی است که دینداران چگونه با رهبران دینی خود حتی پس از حیات دنیوی ایشان، پیوند داشته و با شور و اشتیاق به دیدار آنان می‌شتابند و با آنان سخن می‌گویند و حاجت می‌خواهند و نتیجه می‌گیرند. از شگفتی های جهان است زیارت بیش از شانزده میلیون زائر در روز اربعین از حرم سالار شهیدان در کربلا آن هم با آدابی خاص؛ و زیارت میلیون‌ها نفر از سراسر جهان از بارگاه امام هشتم و البته زیارت کعبه و حرم شریف نبوی و بقیع و... ؛ و شگفت‌تر وقایع و رویدادهای مبارک مترتب بر این زیارت‌هاست در این دنیا همچون کرامات و معجزات و شفاها، و در آن دنیا که شفاعت و دستگیری است. زیارت همچون هر عمل استحبابی دیگر می‌تواند به نیابت از فرد یا افراد دیگر انجام شود به ویژه از سوی امامان و صالحان و اساتید و مؤمنان و ذوی الحقوق و درخواست‌کنندگان و ملتمسان و حق‌داران. اما بهترین نیابت، نیابت از صاحب‌الزمان (عج) است که ولیّ نعمت و حقدار اصلی ماست که چنین زیارتی از لحظه نیت تا پایان آن، مدرسه سازندگی و نردبان معنویت و تقوی خواهد بود.
