بله
کتاب پدیده قاچاق زنان نوشته‌ی هادی ملک، به بررسی و ارائه مفهوم قاچاق زنان، آثار سوء آن در عرصه بین‌المللی و فعالیت‌های که در عرصه بین‌المللی توسط سازمان‌های جهانی و کشورها برای مقابله با قاچاق زنان انجام گرفته می‌پردازد و درک و آگاهی خواننده را از این مشکل اجتماعی بالا می‌برد.
یکی از پدیده‌های زشت جامعه بشری که به صورت گسترده‌ی رشد یافته و روز افزون که هر روز شاهد دیدن و شنیدن در مطبوعات و جراید و شبکه‌های خبری هستیم پدیده کثیف قاچاق زنان است که از دوران قدیم که در غالب خرید و فروش بردگان بوده است که امروزه به صورت خرید و فروش غیرقانونی زنان ومهاجرت کردن غیر قانونی و نامشروع و کثیف زنان از کشوری به کشور دیگری به وسیله شبکه‌های مافیایی زیرزمینی که در ظاهر نیروی کار و ازدواج با اتباع بیگانه اما در اصل برای سوء استفاده و استثمار زنان و بردگی از آنان بوده است که قدرت‌های بزرگ در دنیا که در راس آن ایالات متحده امریکا و اسراییل که همیشه مدعی حقوق بشر هستند که در ظاهر وبا نفوذی که در سازمان‌های بین المللی دارند سعی می‌کنند به عنوان کشوردوست و مدافع حقوق بشر خود را پیشگام و مبارز برای مقابله با پدیده قاچاق زنان معرفی کنند. اما در اصل بوسیله سرمایه گذاری عظیم نامشروعی که در قالب باندهای بین المللی قاچاق زنان انجام می‌دهند از قاچاق زنان سود کلانی بدست آورده و خود به گسترش این پدیده شوم در عرصه بین‌الملل دامن می‌زنند. و همیشه در آمارهای و گزارش‌های بین المللی این کشورها مرکز و مقصد قاچاق زنان شناخته شده‌اند.
در بخشی از کتاب پدیده قاچاق زنان می‌خوانیم:
آمریکا: در فرهنگ آمریکا، نیاز مردانی که خواستار ارضای خود هستند، یک نیاز طبیعی به شمار می‌رود، ولی به زنانی که تأمین‌کننده این نیازند، به عنوان موجوداتی کثیف و هرزه نگریسته می‌شوند این نگرش، دوگانگی برخورد با تجارت روسپیگری و مسأله روسپیگری را در آمریکا نشان می‌دهد از این رو، در نوادای آمریکا، روسپیگری یک فعالیت قانونی است، اما فعالیت قانونی روسپیگری در نوادا، از حجم تجاوزات جنسی به عنف، چهار برابر دیگر نقاط آمریکا است که در آن، روسپیگری، عملی غیرقانونی شناخته شده است اگرچه آمریکایی‌ها علاقه دارند مسأله برده‌داری در ایالات متحده را به عنوان موضوعی تاریخی بنگرند، اما با توجه به قاچاق سالانه بیش از 100 هزار انسان به آمریکا که عموماً نیز زنان و دختران کشورهای در حال توسعه هستند، نمی‌توان این ادعا را پذیرفت قاچاق انسان پس از قاچاق اسلحه و مواد مخدر، سومین تجارت غیرقانونی در دنیا به شمار می‌رود، این افراد علاوه بر روسپیگری باید به کارهایی سخت و طاقت فرسا در کارخانجات و رستوران‌ها و مزارع و دامداری‌ها و پروژه‌های ساختمانی و هتل‌ها تن دهند.
آن‌ها علاقه دارند که به برده‌داری به عنوان موضوعی که تنها در کتاب‌های تاریخی وجود دارد، بنگرند واقعه‌ای که گویی تنها در سال‌های دور، در مزارع جنوبی پنبه و کشتی‌های حامل برده‌های آفریقایی روانه شده به آمریکا وجود داشته است در سال 2002 میلادی، مولینا، زن 30 ساله مکزیکی، مجبور شد که برخلاف میلش، در کارخانه‌ای واقع در کالیفرنیای جنوبی که به تولید پوشاک می‌پردازد، شروع به کار نماید ساعت کار وی 5/30 صبح تا 11 شب است و در هفت روز هفته نیز باید کار کند به علاوه او حق خروج از کارخانه و استحمام را نیز ندارد او و یک زن مهاجر دیگر، شب‌ها باید در اتاقی تاریک و کوچک بر روی یک تخت بخوابند آن‌ها تنها یک وعده غذا در روز دریافت می‌کنند نگهبان کارخانه نیز علاوه بر بدرفتاری‌های مختلف، آن‌ها را با روش‌های مختلف تهدید می‌نماید مولینا می‌گوید: «گویی در این کشور، سگ‌ها بیش از ما مهاجران، از حقوق مدنی برخوردارند».
