کتاب اقیانوس‌ها چرخ می‌زنند: خاطرات ناوسروان تکاور مهدی ارتیانی

کتاب اقیانوس‌ها چرخ می‌زنند: خاطرات ناوسروان تکاور مهدی ارتیانی از مجموعه قصه‌های دریا نوشته پری آخته، خاطرات جمعی از فرماندهان نیروی دریایی راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران (نداجا) در دوران دفاع مقدس را برای نوجوانان بازگو می‌کند.

این مجموعه شامل: «من یک کلاه‌ سبزم!» خاطرات امیر دریادار دوم تکاور محمدحسین محیطی نوشته فاطمه بهبودی، «یک شهر، یک خانه» خاطرات دریادار دوم داریوش ضرغامی نوشته مریم حضرتی، «کلاه یادگاری» خاطرات عیسی حسینی بای نوشته رضا کاظمی، «سی کشتی، یک فرمانده!» خاطرات ناخدا یکم فرید آگه‌ دل نوشته لیلا نظری گیلانده، «سبلان زنده است» خاطرات امیردریادار عبدالله معنوی رودسری نوشته رضا قلی‌زاده ‌علیار، «درست یک پا روی زمین» خاطرات ناخدا یکم سلیمان محبوبی نوشته محمداسماعیل حاجی علیان و چند کتاب دیگر است.

در بخشی از کتاب اقیانوس‌ها چرخ می‌زنند می‌خوانید:

بهار سال 1367 در منطقۀ خلیج‌فارس، در یکی از عملیات‌های شناسایی توی قایق موتوری بودم. در یک لحظه رفتم هوا و احساس کردم اقیانوس‌ها دور سرم چرخ می‌زنند. محکم روی آب خوردم و دیگر چیزی نفهمیدم. ظهر در بیمارستان چشم باز کردم.

اوایل با واژۀ قطع نخاع آشنایی نداشتم. خیال می‌کردم در مدت کمی دوباره روی پاهایم می‌ایستم و دنبال امین می‌دوم و با او بازی می‌کنم. اوایل نمی‌دانستم چه شده...

حالا سال‌هاست شب‌ها در خواب می‌بینم یک دفعه می‌روم هوا و اقیانوس‌ها دور سرم چرخ می‌زنند. هراسان چشم باز می‌کنم و می‌بینم روی تخت هستم و قادر نیستم خودم را تکان بدهم. سال‌هاست به تخت دوخته شده‌ام.

پشت پنجره می‌ایستم و با سرانگشتانم بخار شیشه را پاک می‌کنم. قطرات آب پشت ‌سرِ‌ هم شتابان می‌سرند پایین. دست می‌برم به چرخ ویلچر و با یک دَوَران کامل، می‌رسم به حیاط. بادی سرد از سمت البرز سرما را می‌دواند زیر پوستم. برگ‌های رنگارنگ چرخ می‌زنند و چرخ می‌زنند و زیر پایم می‌دوند. دستگیرۀ ویلچر را سفت می‌چسبم و چشم می‌دوزم به درخت‌های لخت و عور و زیر لب می‌گویم: «از اول عاشق دوچرخه بودم...»