کتاب نگرش نوین پلیمری

عبدالوحید تمندانی در کتاب نگرش نوین پلیمری، به بررسی مفاهیم جدیدی در حوزه‌ی علم پلیمر و نانو ذرات می‌پردازد.

بسیاری از انواع پلیمر‌ها را می‌توان برای بسته‌بندی غذا، ابزار‌ها و سایر کاربردها به کار برد. این پلیمر‌ها را می‌توان تبدیل کرد و در فضاهای مختلف، هوای باز، مکان‌های کثیف یا اتمسفر قرار داد (برای مثال، صندلی‌ها در استادیوم‌ها یا ماشین‌ها).

این شرایط موجب تسریع چسبندگی ذرات کثیف و کوچک شن یا سایر مواد نامطلوب و کثیف‌سازی سطوح شده و ایجاد چشم‌انداز نامطلوبی می‌کند. به علاوه محیط هر روز باید تمیز شود. از این رو آماده‌سازی انواع خاصی از مواد پلیمری با رفتار‌های خود پاک شونده، جهت غلبه بر این مسئله‌ی مهم و حیاتی از اهمیت زیادی برخوردار است.

در بخشی از کتاب نگرش نوین پلیمری می‌خوانیم:

ساختارهای ناهمسانگرد نیز به طور موقت در بسیاری از ابعاد انتقال و تغییر فاز پلیمر از جمله تبلور از محلول‌ها، گذار بلور - بلور (کریستال - کریستال)، ترکیب، انجماد، تفکیک میکروفازی، الکتروپلیمریزاسیون، ژله‌ای شدن، تشکیل میسل و گذار همسانگرد - ناهمسانگرد کریستال‌های مایع و غیره ایجاد می‌شوند.

این ساختارها، تحت هم‌ترازی مغناطیسی قرار گرفته و برخی از آن‌ها به طور واقعی تحت تراز مغناطیسی قرار می‌گیرند. با این حال، مکانیسم این گذارها و تغییرات به طور کافی در بسیاری از موارد شفاف‌سازی نشده است به طوری که دست‌یابی به یک دیدگاه واحد از تراز مغناطیسی در طی گذارها و تغییرات سخت است.

شناوری دیامغناطیسی دیگر پدیده جالبی است که می‌تواند برای فراورش پلیمر استفاده شود. در صورتی که ذره دیامغناطیسی در گرادیان میدان قرار گیرد، یک نیرو بر روی آن وارد شده و ذره را به سمت جهت مقاومت میدان دفع می‌کند. در صورتی که این نیرو با نیروی جاذبه به تعادل برسد، ذره در هوا شناور می‌ماند. چون موقعیت ذرات شناور تحت گرادیان میدان بسته به پذیرفتاری مغناطیسی و چگالی ذره متفاوت است، شناوری را می‌توان برای تفکیک استفاده کرد.

البته، استفاده از فرومغناطیسم برای اهداف تفکیک به خوبی شناخته شده است. با استفاده از شناوری، امکان فراورش مواد پلیمری تحت محیط جاذبه شبه صفر ایجاد می‌شود. در زمینه تبلور پروتین، این محیط برای تولید بلورهای پروتین با کیفیت بالا برای تعیین ساختار با اشعه ایکس لازم هستند. یک ویژگی چشم‌گیر شناوری دیامغناطیسی، اثر نگهداشت آن است. در صورتی که یک پروفیل میدانی طراحی شده در سطح میکرومتر یا مونومتر ارائه شود، ذرات دیامغناطیسی با اندازه کم‌تر از چند میکرومتر بر طبق پروفیل میدانی ارایش می‌شوند. تحقیقات در این زمینه در حال انجام است.