کتاب امام می‌آمد

محمدرضا سرشار در کتاب امام می‌آمد از مجموعه داستان‌های انقلاب، قصه‌هایی را با حال و هوای انقلاب 57 برای نوجوان امروز بیان می‌کند. 

نویسنده با در نظر گرفتن مخاطب امروز و مقتضیات روز، داستان‌هایی در حوزه انقلاب اسلامی روایت کرده. او که نامش با قصه‌های ظهر جمعه گره خورده، این بار گزیده‌ای از بهترین داستان‌های نویسندگان مختلف را در این مجموعه گردآوری کرده است. از عناوین این مجموعه می‌توان به «نوشته روی دیوار»، «همه گفتند مرگ بر شاه»، «امام می‌آمد»، «به دنبال پدر» و «پای تخته سیاه» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب امام می‌آمد می‌خوانیم:

تا امام را دیدم که دارد به من نزدیک می‌شود، از لای مردم گذشتم و خود را پشت سر او انداختم.
از اینکه پشت سَر امام راه می‌رفتم، هم ترسیده بودم و هم خوشحال بودم. از شادی نمی‌دانستم چه کار کنم. باز هم به امام نزدیک‌تر شدم. اطرافیان امام اصلاً حواسشان به من نبود. دلم می‌خواست به عَبای امام دست بزنم. جلوتر رفتم و عبای امام را نوازش کردم. ولی زود دستم را کنار کشیدم. می‌ترسیدم مرا از نزدیک امام دور کنند.

امام و همراهانش، پایین پلّه‌ها ایستادند. من، در چند قدمیِ امام ایستاده بودم و به صورت او خیره شده بودم. چه صورت نورانی و زیبایی داشت! انگار داشتم خواب می‌دیدم! باورم نمی‌شد که امام جلوِ من ایستاده است!

تمام حواسم به امام بود. دیگر نه چیزی می‌دیدم و نه چیزی می‌شنیدم. فقط به امام نگاه می‌کردم. اصلاً یادم نمی‌آید که در آن موقع، چه کسانی حرف زدند و چه سرودی خوانده شد؛ و امام چه گفت! فقط وقتی صدای «الله اکبر» و صلواتِ مردم بلند شد، از آن حال بیرون آمدم. متوجه شدم که امام می‌خواهد حرکت کند و از تالار فرودگاه خارج شود. زود دویدم و دوباره خودم را به امام رساندم.

نمی‌دانید مردم، برای دیدن امام چه‌کار می‌کردند! امام، تمام مدت، با مهربانی به مردم نگاه می‌کرد. نگاه‌هایش، مثل نگاه‌هایی بود که پدرم به من می‌کند! امام، زیر لب چیزهایی می‌گفت: شاید داشت برای مردم دعا می‌خواند!
مردم به هیجان آمده بودند و همه با هم شعار می‌دادند. یکی از آن شعارها به نظر من خیلی زیبا آمد:
«صَلّ عَلی محمّد
رهبر ما خوش آمد.»