بله
مجله سینما و ادبیات - شماره 70، منتشر شد. این شماره به زندگی و آثار ترومن کاپوتی نویسنده سرشناس آمریکایی و خالق آثاری چون صبحانه در تیفانی و در کمال خونسردی اختصاص دارد.
هارولد پینتر زمانی در ستایش نوام چامسکی گفته بود: «کاری که او انجام می‌دهد به غایت ساده اما در عین حال بی‌نهایت غیرمعمول و نادر است. او حقیقت را می‌گوید.» این جملات پینتر در معنای تام و تمام کلمه می‌تواند توصیفی باشد از کار خود او در مقام نویسنده‌ای بی‌پروا و صادق. پرونده هنر و سیاست ما در این شماره ادای دینی بوده به پینتر؛ به جانب کمتر شناخته شده‌ی کار و هنرش، خصوصاً در ایران و نیز در عرصه روشنفکری اروپا. سال‌ها باید بگذرد تا فضای فرهنگی و اجتماعی به شدت روشنفکرگریز بریتانیا چهره‌ای چون او را به خود ببیند.
بخش نقد هنر با توجه به دو کتابی که مدتی است از نیما منتشر شده (که مشخصات دقیق آن در پرونده آمده است) پرونده‌ی کوتاهی تدارک دیده است؛ نیما در اشعار و نظریاتش بسیار بزرگ جلوه می‌کند؛ هم‌تراز با بزرگ‌ترین نمونه‌ها در جهان. کسی که هم‌هنگام ویران کرد و ساخت و تاریخ معاصر ما را متاثر از «میدان دید تازه» ی خود کرد. ترکیب اعجاب‌آوری از اندیشه‌ورزی و احساسات‌گرایی. پاسخ به پرسش «نیما چه کرد؟» می‌تواند برای هر کسی در این دیار روشنگر باشد. فرقی نمی‌کند در کار سینما باشید یا موسیقی یا فلسفه. نیما برای هر متفکر و هنرمندی در ایران نقطه‌ی بازگشت است. یگانه شمایل راستین مدرن ما…
