کتاب بایدها و نبایدها در سلوک مهدوی

کتاب بایدها و نبایدها در سلوک مهدوی نوشته‌ی عادل فریحی، به معرفی ویژگی‌هایی که یک شخص منتظر باید داشته باشد، می‌پردازد.

هر جنبش و انقلابی، به یاران و همراهانی نیاز دارد. یارانی که پایه‌های اصلی انقلاب‌اند و سنگینی آن را به دوش می‌کشند. سستی و استواری هر یک از این دو، با سستی و استواری دیگری ارتباطی تنگاتنگ دارد؛ یعنی هر اندازه حجم بنای انقلاب کمتر باشد، پایه‌های آن از استحکام کمتری برخوردار خواهد بود و به هر میزان که آن بنا، بلندتر و گسترده‌تر باشد، به ستون‌های محکم‌تری نیاز خواهد داشت. با نگاه به حجم و گستردگی این بنا می‌توان دریافت بر چه پایه‌هایی، افراشته شده؛ همچنان که با تأمل در اهداف و غایات آن نیز می‌توان، میزان، حجم ابزار، وسایل مورد نیاز و پدیدآورندگان آن را پیش‌بینی کرد.

با این مقدمه اگر به انقلاب مهدوی نگاه کنید متوجه می‌شوید با توجه به بزرگی این انقلاب به جهت عظمت رهبر و اهداف و غایت آن یعنی دولت عدل الهی به این نتیجه می‌توان دست پیدا کرد که یاران و همراهان این انقلاب بزرگ می‌بایست خودشان نیز بزرگ باشند.

یکی از مهم‌ترین شرایط ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه فراهم شدن یاران کارآمد است؛ یاران، همراهان و هم‌رزمانی کارآمد و توان‌مند، که با فقدانشان، کار حکومت، هدایت و رشد به سامان نخواهد رسید. دانستن ویژگی‌های یاران حضرت و تلاش در راه کسب آن‌ها، در واقع تلاش برای زمینه‌سازی ظهور و فرا رسیدن آن روز مبارک است.

آگاهی از ویژگی‌های یاوران امام مهدی عجل الله تعالی فرجه معیاری است که به کمک آن، می‌توانید خود را محک زده و بدانید که آیا در زمره‌ی یاران آن حضرت قرار دارید یا نه. نویسنده در فصل اول این کتاب به معرفی ویژگی‌هایی که باید در شخص منتظر باشد و در فصل دوم به ویژگی‌هایی که باید آن‌ها را از خود دور کند، می‌پردازد.

در بخشی از کتاب بایدها و نبایدها در سلوک مهدوی می‌خوانیم:

اگر بخواهى خود را امتحان کنى که در تو خیرى هست، به قلبت مراجعه کن، اگر عاشق اهل طاعت و دشمن اهل معصیتى در تو خیر هست و خداوند دوستت دارد و اگر دشمن مردم مؤمنى و علاقه‌مند به اهل معصیت در تو خیرى نیست و خداوند دشمن توست و مرد با همان است که به آن علاقه‌مند است.

در رابطه با مردم مسلمان و رفت و آمد با آنان و معاشرت و مخالطت با ایشان به روایات مهمى برمى‌خوریم که نشان دهنده این معناست که اسلام آیین رابطه و محبت و عشق و صفا و صمیمیت و دوستى و معاشرت است.

امام صادق علیه السلام مى‌فرماید:
در نماز جماعت در صف مسلمانان در مساجد شرکت کنید، براى مردم همسایه خوبى باشید، در محاکم براى اداى شهادت به عدالت شرکت نمایید، در تشییع جنازه حاضر شوید، مردم براى زندگى شما لازمند و از شما کسى نیست که تا زنده است از مردم بى‌نیاز باشد، وجود مردم براى یکدیگر لازم است.

معاویه بن وهب مى‌گوید: به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم: ما در میان خود و هم مذهبیان و با مردم دیگرى که با ما معاشرت دارند چگونه رفتار کنیم؟ حضرت فرمود: امانت آنان را بپردازید، به سود و زیانشان گواهى به حق دهید، بیمارانشان را عیادت کنید و بر جنازه مرده‌هاشان حاضر گردید.