بله
کتاب مقاومت شرهانی، مجموعه‌ای از خاطرات امیر سرتیپ دوم ستاد، محمدمسعود بهمنی از هشت سال حضور در جبهه‌های دفاع مقدس در جنگ با متجاوزان دشمن بعثی بوده که چندین بار زخمی و مصدوم شیمیایی شده و برای زنده نگاه داشتن خاطرات جبهه، آن‌ها را در قالب این کتاب به رشته تحریر درآورده است.
تاریخ کشورها همواره شاهد جنگ‌ها و درگیری‌هایی بوده که نسبت به موفقیت یا شکست حاصل از آن، در تاریخ آن کشورها تأثیر داشته است. پس از وقایع مهم جنگ جهانی اول و دوم در سطح بین‌المللی که باعث گردید اکثر کشورهای جهان درگیر آن جنگ‌ها شوند، در دهه‌های اخیر یکی از طولانی‌‌ترین و مهم‌ترین جنگ‌های منطقه‌ای بین ایران و عراق به وجود آمد که استکبار جهانی با تمام قوا به کمک عراق شتافت و عملاً ایران اسلامی با بیش از 28 کشور جهان که از عراق پشتیبانی مالی و تجهیزاتی و مهماتی و... می‌کردند، به مقابله پرداخت و پیروزی حق بر باطل را به جهانیان نشان داد.
این مقاومت و پیروزی در اثر رشادت و جانفشانی رزمندگان ایران اعم از سپاه پاسداران، ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیروی انتظامی، بسیج، عشایر غیور، جهادگران بی‌سنگر و... حاصل گردید. نسل سوم و چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی ایران نیاز دارد که چگونگی دفاع و وضعیت مناطق عملیاتی را در آن زمان مجسم نماید تا به عظمت مقاومت مردم ایران پی ببرند و یاد رزمندگان، ایثارگران و شهدای عزیزی که جان خود را در این راه تقدیم کردند، گرامی دارند. اگر ایثارگری رزمندگان اسلام و خون شهدای عزیز نبود الان امنیت جامعه اسلامی و حدود و ثغور مرزهای ما از بین رفته بود و دشمن بر تمامی یا قسمتی از سرزمین ما مسلط بود.
بیان خاطرات آن دوران با وجود تلخی و شیرینی، خالی از لطف نیست تا نحوه زندگی رزمندگان تا حدودی به تصویر کشیده شود و برای نسل‌های آینده باقی بماند تا ضمن درس گرفتن و عبرت آموختن مقاطعی از آن دور مقدس به رشته تحریر درآید.
محمدمسعود بهمنی، خاطرات شهدای زنده‌ی هشت سال دفاع مقدس را در کتاب مقاومت شرهانی، به رشته تحریر درآورده تا دفاع مقدس رزمندگان اسلام در تاریخ ایران اسلامی جاودان و ماندگار شود و به فراموشی سپرده نشود.
در بخشی از کتاب مقاومت شرهانی می‌خوانیم:
اوایل تابستان سال 1363 بود و گروهان ما (گروهان سوم گردان 252 تی 3 ل 16 زرهی) در منطقه عملیاتی چم هندی در منطقه جنوب و در خط مقدم جبهه به پدافند ادامه می‌داد.
منطقه عملیاتی چم هندی در حد فاصل منطقه چم سری و منطقه یبیس و منطقه پیچ انگیزه قرار داشت. بعد از جاده اسفالت اندیمشک - عین خوش به طرف تنگه ابو غریب حرکت می‌نمودیم و با عبور از تپه ماهورهای منطقه خوزستان به خط مقدم جبهه جنگ حق علیه باطل می‌رسیدیم. دشمن بعثی بر روی ارتفاعات حمرین گسترش یافته بود.
گسترش یگان‌های ما به این صورت بود که در سمت راست یگان ما پاسگاه ژاندارمری بجلیه قرار داشت و در سمت چپ مواضع ما مسیر به سمت پاسگاه سمیده و فکه امتداد پیدا می‌کرد.
دشمن بعثی مواضع خود را تا حدود یک کیلومتری مواضع نیروهای خودی آرایش داده و از پشت ارتفاعات حمرین تا منطقه جلوی مواضع خودی به صورت پدافند در عمق، عناصر دیده‌بان نیروهای خودشان را مستقر نموده بودند.
شب‌ها پست‌های استراق سمع نیروهای ما به جلوی مواضع خودی اعزام و تا ابتدای میدان مین نیروهای خودی در کمال سکوت و اختفا مستقر می شدند و مأموریت آن‌ها این بود که حرکات و جابه‌جایی‌های دشمن را زیر نظر داشته باشند و در صورتی که گروه گشتی دشمن قصد نزدیک شدن به خط مقدم خودی را داشته باشند از فعالیت آن‌ها جلوگیری و سریعاً به نیروهای خودی در خط مقدم جبهه اطلاع دهند.
