کتابی خوش ساخت و تأمل برانگیز درباره پیوند موسیقی، تاریخ و فرهنگ ایران. آنچه این اثر را خواندنی می کند، نگاه صرفاً اطلاعاتی به موسیقی نیست؛ نویسنده تلاش کرده موسیقی را به عنوان بخشی از حافظه ی تاریخی و زیست فرهنگی ایرانیان نشان دهد؛ از نشانه های باستانی و آیینی تا جایگاه موسیقی دانان در ساختارهای اجتماعی. برای خواننده ای که می خواهد موسیقی ایرانی را فراتر از صدا و نغمه، در بستر تاریخ، طبیعت، آیین و جهان بینی ایرانیان درک کند، این کتاب انتخابی ارزشمند است.
این کتاب از آن دست آثاری است که موسیقی را به یک موضوع صرفاً هنری محدود نمی کند، بلکه آن را در امتداد تاریخ زندگی ایرانیان دنبال می کند؛ از آیین ها و نشانه های کهن تا جایگاه اجتماعی هنرمندان و نقش موسیقی در لحظه های جمعی و فردی. نقطه ی قوت اثر، نگاه منظم و روایت قابل فهم آن است. بابک محمدی بدون پیچیده گویی، تصویری تاریخی از موسیقی در ایران ارائه می دهد و نشان می دهد که صدا، ساز و نغمه چگونه در حافظه ی فرهنگی این سرزمین حضور داشته اند.
کتابی روان و خوش خوان است که خواننده را با بخشی از تاریخ و فرهنگ موسیقی ایرانی آشنا می کند. متن کتاب سنگین و پیچیده نیست و همین باعث می شود برای مخاطب عمومی هم قابل استفاده باشد. برای من، جذابیت کتاب در این بود که موسیقی را در کنار تاریخ و زندگی مردم ایران روایت می کند.
این کتاب یه تصویر کلی از موسیقی در ایران میده، بدون اینکه خیلی تخصصی و سنگین باشه و بنظرم این هنر نویسنده بوده که طوری نوشته تا برای همه قابل فهم باشه و در عین حال به دانش اونها اضافه کنه.
قسمت اول کتاب که بخش تاریخی و باستانی موسیقی را مورد بررسی قرار میدهد خوب است، و اطلاعات ارزشمندی را در بر دارد. در بخش سازشناسی با یک فاجعه روبرو هستیم و انبوه اطلاعات اشتباه و ناقص و بی سروته را در بر دارد. و در انتها در بخش موسیقی و روانشناسی یک فاجعه عمیقتر که ترجیح میدهم در مورد آن سکوت کنم
با سلام و احترام خدمت نویسنده ارجمند کتاب جناب محمدی گرامی، و تیم خوب کتابراه. سپاسگزارم. دست مریزاد کتاب مفیدی برای من بود. دوستتان دارم حامد امجدیان
خیلی خوشحالم بابت خرید این کتاب. ما ایرانیان از باستان انسان هایی شاد و سرزنده بودیم. امیدوارم این شادی باز هم برگردد و مردم ما بدون هیچ دغدغه ای زندگی کنند