من معمولا قبل از شروع خوندن کتاب نظرات سایر خواننده ها رو میخونم نکته جالب برام این بود که چرا از اخرین نظر که مربوط به سال ۹۹ میشه کسی نظری ثبت نکرده و بنا رو گذاشتم بر اینکه احتمالا کتاب جذابی نیست ولی در عین حال خوندمش پیش خودم گفتم هر کتابی ارزش بک بار خوندن رو داره! و به نظرم نویسنده در این داستان ها عشق رو از جایگاه آرمانی اش پایین میاره و نشون میده که گاهی آنچه انسان عشق می نامد، ممکن است ترکیبی از میل، خودخواهی و نیاز به تأیید شدن باشه. یا حتی گاهی مبارزه با سیاست های دینی و سیاسی. در مجموع ارزش ادبی و نگاه متفاوت نویسنده رو انگار نمیکنم اما نتونستم با فضای عاطفی این مجموعه ارتباط برقرار کنم و از خواندن آن لذت چندانی نبردم. با تشکر از کتابراه
کتاب جالبی که مسائل وجودی رو با قلمی طنزآمیز به روی صفحه آورده درواقع عشقهایی که ازشون حرف زده به خودی خود چیز خندهداری نیست، بلکه چیزهایی عادی و همه روزه هستن، بلکه برهمکنش این روابط با نیروهایی که از بیرون بهشون وارد میشه باعث پیچیدگی اونها و بروز تناقضهایی در احساسات، افکار و رفتار شخصیتها میشه و این تناقض هاست که خندهداره این تناقضها در این بستر شخصی و فردی قالب طنز رو شکل داده، اما اگه کمی عام تر درباره این مسائل حرف میزد، با این که اون موقع به حرفهایی انتزاعی تبدیل میشد و شاید اینقدر محبوب نمیشد، اما حتی میتونست طنز فاخری رو شکل بده
از میان داستاناش، داستانهای "سیب طلایی میل ابدی"، "ضیافت" و "دکتر هاول پس از بیست سال" رو در کتاب "دون ژوان" همین نویسنده خونده بودم و اینکه دیدم چندتاش تکرارین، تو ذوقم زد ولی در کل خوب بود.
در این کتاب با بازیهای متنوع انسانها در روابط عاطفی روبرو میشویم، روابطی که فقط ظاهری عاشقانه دارد اما زیر پوست آن هدفی خودخواهانه یا غیرانسانی است یعنی آن روی سیاه سکه انسانیت!