کتاب محو و مات

کتاب محو و مات، رمانی ایرانی با محتوای عاشقانه و اجتماعی به قلم مژگان مظفری است. این اثر زندگی پسر خوش‌تیپی به نام شنتیا را روایت می‌کند که به تازگی در کنکور ارشد روانشناسی قبول شده و از رامسر به تهران آمده است.

او در اولین روز رفتن به دانشگاه، ناگهان با صدای گوش خراش ترمز اتومبیلی به خود می‌آید و با دیدن راننده‌ی اتومبیل هوش از سرش می‌پرد. راننده همان دختری است که 2 سال پیش شنتیا را از غرق شدن نجات داده بود و هم اکنون هم کلاسی او به حساب می‌آمد.

در بخشی از کتاب محو و مات می‌خوانیم:

قضیه برمی‌گرده به سه سال پیش. یک روز ابری و مه آلود بود. خسته بودم، خسته از فکر کردن و تصمیم گرفتن. به هوای پیاده‌روی به این‌جا اومدم. از دور چشمم به شناگری افتاد که در اون هوای طوفانی به شنا کردن مشغول بود. کاری که‌ از هیچ آدم عاقلی بر نمی‌اومد. نمی‌دونم چه بود، تقدیر بود یا هوس! خلاصه من هم لباسامو درآوردم و زدم به آب. احساس کردم اونم می‌خواد با من مبارزه کنه.

اون پیش می‌رفت، من هم پیش می‌رفتم. موج‌های بزرگ رو یکی پس از دیگری پشت سر می‌ذاشتیم. از جسارتش خوشم اومد. حس کردم از من هم کله‌شق‌تره. هنگام برگشت به ساحل ناگهان عضله‌ی پای راستم گرفت. دردش طوری بود که دیگه قادر به شنا کردن نبودم. هر لحظه که می‌گذشت بیشتر مغلوب آب می‌شدم. ناچار شدم از رقیب کمک بخوام. بعد از شنیدن اولین فریاد من خودشو به من رسوند و به موقع منو نجات داد.

نرسیده به ساحل متوجه شدم که ناجی من جنس مخالفه و یک فرشته. فرشته‌ای که با اولین نگاهش بر خود لرزیدم. اول فکر کردم از غرور شکسته‌ی منه که منو نجات داده. چون از اون باخت ناراحت بودم. نمی‌دونستم که اون، پری دریایی زرنگ‌تر از اونه و قلبم رو بهش باختم. هر روز که می‌گذشت بیشتر بهش فکر می‌کردم. این‌جا شده بود میعادگاه عشق من. هرگاه که دلخور از روزگار و آدما می‌شدم به این ساحل پناه می‌آوردم و واقعاً به آرامش می‌رسیدم. یک ندای درونی به من می‌گفت که در آینده‌ی نه چندان دور سر راهم قرار می‌گیره و درست بعد از گذشت دو سال اونو دیدم.»