کتاب درسنامه داخلی جراحی برونر سودارث 2018 - بیماریهای عفونی، اورژانس و بلایا نوشتهی جانیس ال هینکل و کری اچ چیور بهطور جامع مفاهیم فیزیولوژیکی، پاتوفیزیولوژی و روانشناختی مربوط به مراقبتهای پرستاری را ارائه میدهد و مباحث مربوط به چالشهای حاد مبتنی بر جامعه در بیماریهای عفونی، اورژانس و بلایا، به نحو مطلوبی در آن آورده شده است.
در بخشی از کتاب درسنامه داخلی جراحی برونر سودارث 2018 - بیماریهای عفونی، اورژانس و بلایا میخوانیم:
شکستگیها
مدیریت مناسب سریع یک شکستگی ممکن است سرنوشت بیمار را تعیین کند و میتواند بهبودی و یا ناتوانی بیمار را رقم بزند. هنگامی که بیمار برای شکستگی مورد بررسی قرار میگیرد، آن قسمت بدن به آرامی معاینه میشود. لباسها پاره میشوند تا قسمتهای آسیبدیده بهخوبی دیده شوند. برای بررسی محل درد بر روی استخوان و نزدیکی استخوان، تورم (از خون، لنف، و تراوش ماده مترشحه بافت) و اختلالات گردش خون انجام میشود. بیمار برای خونمردگی، حساسیت به لمس و درد، و صدای کریپتوس مورد ارزیابی قرار میگیرد. پرستار باید به یاد داشته باشد که بیمار ممکن است شکستگیهای متعدد همراه با آسیبهای سر، قفسه سینه، ستون فقرات یا شکمی داشته باشد.
رسیدگی به بیمار مبتلا به شکستگی
به وضعیت کلی بیمار رسیدگی سریع میشود. ارزیابی راه هوایی، تنفس و گردش خون (شامل نبض در اندامها) انجام میشود. همچنین قبل از اقدام به درمان اندام شکسته شده، بیمار از نظر برای آسیبهای عصبی یا شکمی مورد بررسی قرار میگیرد، مگر اینکه یک اندام انتهایی فاقد نبض شناسایی شود.
اگر یک اندام انتهایی فاقد نبض شناسایی شود، قرار دادن اندام در موقعیت مناسب ضروری است. اگر این اندام انتهایی شامل شکستگی استخوان ران باشد، ممکن است از هر تراکشن خرگوشی هیر (یک وسیله کشش قابل حمل) برای کمک به هم ترازی استفاده میشود. اگر تغییر موقعیت در بازگرداندن نبض مفید نباشد، باید کل بدن سریعا ارزیابی شده و بیمار برای انجام آرتریوگرافی و تا حد امکان ترمیم شریانی به اتاق عمل منقل شود تا از قطع عضو جلوگیری شود.
پس از کامل شدن ارزیابی اولیه، تمام آسیبهای شناسایی شده مورد ارزیابی قرار گرفته و درمان میشوند. و به قسمتهای شکسته رسیدگی میشود. با استفاده از روش منظم معاینه "از سر تا انگشتان پا"، پرستار کل بدن را بررسی میکند تا ببیند آیا پارگی، ورم و ناهنجاریهایی، مانند خمشدگی، کوتاه شدگی، چرخش و عدم تقارن وجود دارد یا خیر؟ تمام نبضهای محیطی، بهخصوص آنهایی که دورتر از اندام انتهایی شکسته شده هستند، بررسی و لمس میشوند. همچنین اندامها از نظر سردی، بلانچینگ (سفید شدن موقعیتی پوست پس از فشار) و کاهش حساسیت و عملکرد حرکتی بررسی میشوند تا آسیب احتمالی به سیستم عصبی وریدی اندام انتهایی نشان داده شود.
قبل از انتقال بیمار، عضو شکسته شده آتلبندی میشود. آتل مفصل را در محل شکستگی بیحرکت کرده، درد را از بین برده، گردش خون را بهبود بخشیده یا به حالت اول برگردانده، از آسیبهای بیشتر بافت جلوگیری کرده و از تبدیل شدن شکستگی بسته به شکستگی باز جلوگیری میکند. برای آتلبندی یک اندام انتهایی، یک دست به دقت در محل بعد از شکستگی قرار میگیرد و مقداری کشش اعمال میکند، در حالی که دست دیگر برای نگهداشتن و حمایت از عضو، زیر عضو شکسته قرار میگیرد. اندازه آتلها باید طوری باشند تا یک مفصل بالاتر و پایینتر از محل شکستگی را بپوشانند. اندامهای فوقانی باید در وضعیت عملکردی خود آتلبندی شوند. اگر شکستگی باز باشد، باید از پانسمان مرطوب، استریل استفاده کرد.
بله






























