بله
کتاب بی‌حسی نورآگزیال، برای شروع به کار رزیدنت‌های بیهوشی، چرخش بیهوشی برای رزیدنت‌های گروه‌های مختلف جراحی، دانشجویان پزشکی، تکنسین‌های بیهوشی مفید است.
بی‌حسی‌های اسپاینال و اپیدورال که زیرشاخه‌ای از بی‌حسی ناحیه‌ای یا هدایتی می‌باشند، روی هم رفته تحت عنوان بلوک نورآگزیال (Neuraxial) نامیده می‌شوند. علاوه بر کاربرد گسترده آن‌ها در اتاق عمل به عنوان یک روش بیهوشی و تکمیل کننده بیهوشی عمومی، روش‌های بی‌حسی نورآگزیال در اداره بیماری‌های زنان و زایمان و کنترل درد پس از جراحی هم کاربرد دارند. لذا کتاب مذکور حاوی اغلب مطالب و جزئیات ضروری می‌باشد و اطلاعات فراوان و مفیدی در اختیار خواننده قرار می‌دهد.
در بخشی از کتاب بی‌حسی نورآگزیال می‌خوانیم:
بی‌حسی اسپاینال با تزریق محلول بی‌حسی موضعی به مایع مغزی نخاعی در فضای ساب آراکنوئید (اینتراتکال) انجام می‌شود. در مقابل، بی‌حسی اپیدورال با تزریق محلول بی‌حسی موضعی در داخل کانال مهره‌ها، اما در بیرون یا در سطح کیسه دورا انجام می‌شود. بی‌حسی کودال یک نمونه از بی‌حسی اپیدورال است که با تزریق داروی بی‌حسی موضعی بوسیله یک سوزن در فضای اپیدورال کودال از طریق سوراخ ساکرال انجام می‌شود. اگرچه بی‌حسی اپیدورال را می‌توان در نواحی مختلف از محور عصبی انجام داد اما تزریقات ساب آراکنوئید به نواحی پایین کمر و در پایین طناب نخاعی محدود شده است.
بی‌حسی اسپاینال در مقایسه با بی‌حسی اپیدورال به زمان کمتری نیاز دارد، ناراحتی کمتری برای بیمار ایجاد می‌کند، داروی بی‌حسی کمتری نیاز دارد و بلوک حسی و حرکتی قوی‌تری را ایجاد می‌کند. از سوی دیگر، موقعیت درست سوزن در فضای ساب آراکنوئید با دیدن خروج مایع مغزی نخاعی تأیید می‌شود.
مزایای بی‌حسی اپیدورال عبارتند از کاهش خطر سردرد پس از پارگی دورا (بافرض ناچیز بودن شیوع سوراخ شدن دورا)، شیوع کمتر افت فشار خون سیستمیک، توانایی ایجاد بلوک حسی منطقه‌ای و کنترل بیشتر روی شدت بلوک حسی و حرکتی که با تنظیم غلظت داروی بی‌حسی بدست می‌آید. با قرار دادن کاتتر اپیدورال امکان تنظیم زمان بلوک بر حسب نیاز جراحی وجود دارد. علاوه بر آن وجود کاتتر امکان تجویز طولانی مدت داروی بی‌حسی موضعی یا محلول‌های حاوی مخدر (یا هر دو) را فراهم کرده و برای کنترل درد بعد از جراحی یا درد زایمان بسیار مؤثر می‌باشد.
