هدف کتاب آموزش صحیح و زیبا خوانی نماز نوشتهی حسن حسین زاده طاهر، آشنا نمودن نمازگزاران گرامی با نظرات مراجع بزرگوار تقلید در زمینهی صحیح و زیبا خواندن نماز است.
در بخشی از کتاب آموزش صحیح و زیبا خوانی نماز میخوانیم:
حرف «ث»
حرف «ثاء» در زبان فارسی مانند «س» تلفظ میشود. این حرف را در زبان عربی باید به اصطلاح «نوک زبانی» نازک و کم حجم تلفظ نمود. (مانند کودکی که نوک زبانی صحبت میکند)، یعنی در حالی که نوک زبان با لبه دندانهای جلو «پیشین» در آروارهای بالا تماس دارد، بدون این که تارهای صوتی مرتعش شود هوا را به بیرون میدهیم.
نکتهی ۱
برخی از اساتید و مدرسین تجوید توصیه میکنند: برای تلفظ این حرف (و حرف «ذ») نوک زبان کمی از بین دندانهای پیشین بالا و پایین بیرون بیاید.
نکتهی ۲
حرف «ث» در اذکار واجب نماز وجود ندارد، اما اگر نمازگزار بخواهد پس از سوره حمد، سورههایی چون «فلق» یا «کوثر» را بخواند، با تلفظ این حرف مواجه میگردد و باید در ادای آن دقت نماید.
بله











