بله
محمدجواد مهری در کتاب فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنیا و آخرت، به تفسیر بخشی از احکام اجتماعی نماز در قالب مجموعه‌ای از آیات، روایات و قصص پرداخته است.
دین مبین اسلام، به جمعیت و اجتماع بسیار اهمیت داده و با تشریح نماز جمعه و جماعت و با تأسیس بسیاری از احکام و مقررات اجتماعی دیگر، وحدت کلمه را بین مسلمانان برقرار ساخته است. جماعت مظهر ارکان اسلام است و به این ترتیب این اجتماع عظیم و پر شکوه می‌تواند منشأ برکات زیادی شود.
به استناد آیات شریفه‌ی قرآن، ملل مسلمان باید اتحادی قوی داشته باشند و هرگز نگذارند تفرقه در میانشان راه یابد. همه‌ی افراد امت مسلمان، پیغمبر اکرم (ص) را پدر خود می‌دانند و از این نظر با یکدیگر برادرند و از نعمات اسلام، برادرانه با هم بهره‌‌مند می‌شوند.
دربخشی از کتاب فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنیا و آخرت می‌خوانیم:
حضرت محمد (ص) از آغاز بعثت نماز را به جماعت می‌گذاردند و اخبار و احادیث بسیار در فضیلت نماز جماعت وارد شده است.
هرگاه در آیات سوره فاتحه دقت کنید. در می‌یابیم که عبادت خود را به صورت جمعی به درگاه خدا عرضه می‌داریم و استعانت او را برای جمع می‌خوانیم و هدایت همه مسلمانان را به صراط مستقیم از خدای یگانه مسألت داریم.
در نماز جماعت، گروهی از مسلمانان، در صفوف منظم به امامی واحد اقتداء می‌کنند و با حرکتی همنواخت به رکوع و سجود می‌روند و بر می‌خیزند و می‌نشینند. همگان متوجه یک قبله‌اند و جمیع مؤمنان که در یک نماز جماعت همدوش ایستاده‌اند با هم معراج دارند. کسانی که به نماز جماعت روی کرده‌اند. در شبانه روز سه بار یکدیگر را می‌بینند و از احوال هم با خبر می‌شوند و وجه مشترک آنان؛ نماز یعنی سردفتر همه عبادت‌ها است و در این عبادت همگی کوشش دارند که نهایت خلوص و توحید خود را به درگاه خدای واحد عرضه دارند.
چون نماز؛ عبادتی است که اگر مقبول افتد، همه عبادات دیگر مقبول درگاه حق خواهد بود و اگر مردود شود بر دیگر عبادات هم، مُهر ردّ گذاشته خواهد شد. از این جهت نماز مفضَّل؛ نمازی است که در مسجد و به جماعت گذارده شود.
