بله
علیرضا رحیمی بروجردی در کتاب زیبایی‌شناسی علم اقتصاد: نگرشی زیبایی‌شناسانه به تطور اندیشه‌ها و رفتار انسان اقتصادی از یونان باستان تا عصر جدید، به بررسی تفکر انسان و انتخاب اقتصادی طی دوره‌های زمانی مختلف تاریخ پرداخته است.
شما هنگام مطالعه‌ی این کتاب با اسطوره‌های تاریخ، سیر تفکر و تأثیرات اندیشه‌های کهن بر دگرگون شدن علم اقتصاد آشنا شده و ردپای اندیشه‌ها و انسان اقتصادی را در کوشش ذهنی ادیبان و نویسندگان در کنار نگرش‌های فلسفی مشاهده می‌کنید.
این کتاب حول سه محور: «انسان اقتصادی»؛ «زیبایی شناسی» و «ادراک هولوگرافیک اقتصاد» نگارش شده است و دوره‌های تاریخی مورد بحث آن عبارتند از: عصر سیاسی-اجتماعی یونان باستان، عصر امپراطوری روم، دوران تاریکی در اروپا، قرون وسطی در اروپا، رنسانس، مکاتب ادبی-هنری اومانیستی و بورژوایی و مکاتب فلسفی-سیاسی اومانیستی عصر جدید.
در بخشی از کتاب درباره‌ی نظام برده‌داری می‌خوانیم:
برده‌داری در یونان باستان و امپراطوری روم نه تنها به‌عنوان «انتخاب و نظام اقتصادی» رایج پذیرفته شده بود، بلکه به تعبیر ارسطو به مثابه حق طبیعی برای نظام‌های سیاسی و عرف متداول در جامعه پذیرش می‌شد. در روم باستان، «پاترسین‌ها» مقام برتر داشتند و توده مردم را «پلب‌ها یا پلبین» می‌گفتند که به‌عنوان طبقه‌ای پست‌تر در جامعه قلمداد می‌شدند. لفظ «پوپولوس» به طبقات برتر جامعه تعلق می‌گرفت و تنها پس از استقرار دموکراسی در روم بود که شامل پلب‌ها می‌شد. طبقه زیردست را بندگان یا بردگان تشکیل می‌داد که تعدادشان زیاد نبود و قیمتشان در جامعه بالا؛ اربابان و شاهان با آن‌ها رفتار محبت‌آمیزی داشتند. قانون جمهوری اجازه می‌داد که بدهکاران به صورت برده یا بنده نزد طلبکار باقی بمانند و طلبکار حق فروش آن‌ها را داشت. تعداد زیادی از توده مردم (پلب‌ها) که به صاحب‌منصبان بدهکار می‌شدند، نزد آن‌ها به صورت برده باقی می‌ماندند.
