بله
کتاب توسعه مدیریت شهری از منظر تمدن ایرانی اسلامی نوشتۀ سید جلال عرفانیان و سید روح الله عربانیان، به موضوع بحران هویت و پایین بودن سطح کیفی زندگی شهروندان می‌پردازد.
از مسائلی که در شهرهای امروزی مورد توجه قرار گرفته، بحران هویت و پایین بودن سطح کیفی زندگی شهروندان است. یکی از مهمترین بحران‌های جامعه مدرن و نیز جوامع در حال گذار، بحران هویت است. بنابراین بحران هویت به عنوان یکی از مهمترین بحران‌های جوامع معاصر به خصوص جوامع جهان سوم شناخته می‌شود. وقوع انقلاب اسلامی در سال 1357 شمسی و استقرار نظام جمهوری اسلامی در کشور، انتظار بروز تغییرات بنیادینی در بخش‌های مختلف فرهنگی را نزد اکثریت فعالان این عرصه ایجاد نموده است. این تغییرات به تدریج وارد عرصه‌های کالبدی گردید و تمنای بازیابی هویت بومی و به عبارت دیگر معماری و شهرسازی ایرانی - اسلامی را در میان مردم، حرفه مندان و مسئولین در سال‌های پس از انقلاب به تدریج بوجود آورد. در پی یافتن بنیان‌هایی شدند تا شهر کنونی را با معیارهایی منتج از فرهنگ و تمدن ایرانی - اسلامی بازسازی نمایند. چرا که تحولاتی که از دهه‌ی 1300 در ایران آغاز شد سبب آغاز و سپس توسعه‌ی روند شهرنشینی شد و ضمن گذار از مراحل مختلف بالاخره به مرحله‌ی شهرنشینی سریع معاصر رسید. فروپاشی روابط سنتی در جامعه و جایگزینی هرچند ناقص روابط سرمایه‌داری از مهمترین عوامل شهرنشینی در دهه‌های اخیر بوده است. به طور کلی از مهمترین ویژگی بسط روابط سرمایه‌داری در ایران آن است که این بسط تحت لوای مدرنیزاسیون صورت گرفته است. دوره‌ی پهلوی اول (1304 تا 1320) منشأ کلیه‌ی تحولات اقتصادی - اجتماعی قرن حاضر تلقی می‌شود. شروع تحولات شهرسازی و شهرنشینی به مفهوم جدی آن نیز تا حدود زیادی مربوط به این دوره است. مهمترین تغییرات کالبدی مربوط به پیدایش خیابان‌ها و میادین جدید و تعریض خیابان‌های قدیمی بود. تحولی که اساسی‌ترین نقش را در دگرگونی سیمای شهر ایفا کرد. الگوی رایج خیابان‌کشی در این دوران ایجاد خیابان‌های عمود بر هم است. یکی از ویژگی‌های مدرنیته، گسست و انقطاع آشکار عصر مدرن با دوران پیش از آن است. در حقیقت شهر در مفهوم جدید خود در دوران مدرن شکل گرفته و پیش از آن عملکرد و شرایط کالبد و محتوای شهر، تفاوتی آشکار داشته است. شهر به عنوان دستاورد حیات جمعی انسان سهم زیادی در روند تکاملی تمدن او داشته است. اما با الگوی وارداتی برنامه‌ریزی شهری، بسیاری از ساختارهای فضایی شهر کهن اسلامی که در سرزمین ایران استقرار یافته بودند دچار دگرگونی شدند. معابر شهر سنتی پیاده محور بوده و برای عبور پیاده، چارپایان و گاری با نظم فضایی و سلسله مراتبی خاص خود شکل گرفته بودند و تمدن مدرن با ماشین‌آلات بزرگ و تحت عملکرد اقتصاد سرمایه‌داری که به فضایی جهت گردش کالا نیاز داشت، احداث خیابان امری لازم بود. در حال حاضر شهرهای سنتی ایرانی با گسترش فیزیکی خود و ادغام ایران در فرایند جهانی شدن در دوره پهلوی، با چالش‌های فراوانی روربه‌رو هستند. افزایش جمعیت، مهاجرت‌های روستا به شهری، انواع آلودگی‌ها، کمبود فضای سبز، انباشت ترافیکی و... در حال حاضر مسئولین برای رفع مشکلات شهرها، دنبال بنیانی برای شهرسازی ایرانی - اسلامی هستند.
