معرفی و دانلود رایگان کتاب قهر و مهر

معرفی کتاب قهر و مهر

بر شقایق در کتاب قهر و مهر، تالیف فریبرز یدالهی، چه گذشته؟ نمی‌شود باور کرد. حقیقتی بود تلخ، تلخ‌تر از زهر. برخی از دردها قابل گفتن نیستند. حتی فکر کردن به آن‌ها هم دشوار است. عشق و نفرت، مرگ و زندگی چه به هم نزدیک و درهم تنیده‌اند. 

شقایق حس می‌کرد خون در عروقش بسته شده، رگ‌ها متورم شده و از اندامش بیرون زده‌اند. همه در عیش و سرور، ماهی تنگ بلور، در بهار آخر اسیر همچنان از خانه دور. 

فریبرز یدالهی در بهمن ماه ۱۳۵۲ در سمنان متولد شد. دارای مدرک دکترای شهرسازی بوده و دو مجموعه شعر به نام‌های بید و باد و سایه‌های آرزو و در حوزه ادبیات داستانی عروس دره را در کارنامه خود دارد. بافت تاریخی شهر سمنان Historical Texture Of Semnan، عنوان کتابی است پژوهی که به مباحث شهرسازی پرداخته، به زبان انگلیسی تحریر و توسط نشر لامبرت در آلمان به چاپ رسیده است. 

در بخشی از رمان قهر و مهر می‌خوانیم:

در زمانه‌ای که تحمل یک زن هم ممکن نیست چطور این افشین این بی‌شعور توانسته بود با دو زن باشد؟ در گذشته زن‌ها قابل تحمل‌تر بودند؟ تنها مشکل زندگی، ضعف عقل این جماعت بود و امروز ضعف عقلشان با همه‌ی ادعا پا برجا بود و بی‌رنگی احساس هم بدان اضافه شده بود. زیر لب گفت مارهای خوش خط و خال. محبت هم جنونی است که اگر، گریبان گیر آدمی شود به خاک سیاهش می‌نشاند. جنون عشق ورزیدن و جنون محبوب بودن. همیشه فکر می‌کرد که در این ارتباط مردها هستند که بازنده هستند. طبیعت جنس مذکر را به ظاهری آراسته می‌فریبد تا به این دختران حوا سواری بدهند. سواری به این بازیچه‌های شیطان.

دنیا ولی مدام زنانه تر می‌شود. مردها در حال واگذاری جهان به زن‌ها هستند. چقدر حربه‌های مختلف دارند. از گریه و از خنده تا حربه مادر بودن، هر دهانی را می‌دوزند. اشک و لبخند، قهر و مهر، دست شیطان را هم از پشت می‌بندند. عزرائیل هم از آنان می‌گریزد. غیرت را هم زنان از کودکی در مغز مردان فرو کرده بودند تا خود را از حوادث ایام بیمه کنند. جز غیرت بر این جنایت چه نامی می‌توانست گذاشت. جنونی که تمام عقل و تدبیرش را به باد داده بود. 

چقدر ورود به دنیای دیگران جذاب بود. شاید سِّر آفرینش در همین بود. چه جنونی در ذهن مردم سیلان داشت. چه رمزآلود بودند. چه طوفان‌ها در پس این ظاهر آرام بود. اگر پرده فرو می‌افتاد، بوی خیانت، دروغ همه جا را می‌انباشت. برای خداوندگار نفرت‌انگیز بود یا می‌خندید. بشر اسباب خنده بود؟ همانگونه که برای تفریح حیوانات را به جان هم می‌اندازند. کودک که بود چقدر تماشای حیوانات را دوست داشت.

همیشه می‌خواست او را به مزرعه یا باغ وحش ببرند. چند باری به مزرعه یکی از آشنایان پدر رفته بود. گاو و گوسفند تا مرغ و مرغابی، هرکدام عالمی داشتند. خروس با آن باد نخوت و آن همه ژست و ادا، یادآور سبک سرانی بود که تنها به فکر مادینه‌ها هستند. گوساله‌هایی که بی وقفه به خوردن مشغول بودند و بی خبر، انتظار قصاب را می‌کشیدند.