کتاب ژئودزی 1: نگاهی به کلیات و اصول ژئودزی

ژئودزی یا ژئودتیک (Geodetics)، شاخه­ ای از علوم مربوط به زمین است که به اندازه ­گیری­ ها، نمایش زمین، میدان ثقل زمین، پدیده­ های ژئودینامیکی نظیر حرکات پوسته، جزر و مد و حرکت قطبی می­ پردازد. ژئودزی را می­توان به دو قسمت ژئودزی پیشرفته (Higher Geodesy) که فعالیت آن در اندازه­ گیری­ های روی زمین در مقیاس جهانی است و دوم ژئودزی عملی (Practical Geodesy) یا ژئودزی مهندسی (Engineering Geodesy) که مقیاس آن در سطح منطقه ­ای است که این قسمت را می­توان همان نقشه برداری زمینی عنوان نمود، تقسیم کرد.

از آنجایی که کره زمین محل زندگی انسان­ ها می­ باشد بنابراین لازم است شناختی نسبت به این سیاره داشته باشیم. همان­طور که می­دانیم کهکشان ما، راه شیری نام دارد که در آن همانند کهکشان­ های دیگر، اجرام سماوی بسیار زیادی وجود دارد. در این کهکشان، سیستمی به نام منظومه شمسی وجود دارد که کره زمین یکی از سیاره ­های این منظومه می­باشد که دارای حرکات مختلف نسبت به خود و نسبت به سایر سیارات و خورشید است. کره زمین همانند جوِ اطراف آن، دارای لایه­ هایی است که هر کدام دارای خصوصیت­ ها و ویژگی­ های مختلفی هستند و در همه آن­ها دانسته و جاذبه وجود دارد و این جاذبه به تمام اجسامی که در فاصله­ ای از زمین قرار دارند بر طبق قانون جاذبه نیوتن نیرو وارد می­شود. علاوه بر این نیروها، نیروهای دیگری نیز تعریف می­شوند که در فصل ­های مختلف این کتاب تشریح شده ­اند.

ژئودزی علم اندازه ­گیری و نمایش زمین است که به تعیین موقعیت در مقیاس­ های جهانی، منطقه ­ای، محلی و یا فراتر، در کهکشان­ ها و منظومه شمسی و مطالعه اندازه و شکل زمین، میدان ثقل آن و پدیده ­های ژئودینامیکی از جمله گسل­ ها و آتشفشان­ ها و ...، بر اساس مشاهدات ژئودتیکی نظیر مشاهدات طولی، زاویه ­ای، ترازیابی و ماهواره­ ای می­ پردازد.