کتاب آن روز سه و نیم بعد از ظهر: خاطرات مهدی صمدی صالح

چند سال از پایان جنگ گذشته بود و من در دفتر کار یکی از دوستانم در تهران، مشغول تماشای عکس‌های منتشر شده‌ای از سال‌های دفاع مقدس بودم.

منتخبی از بهترین عکس‌های گرفته شده توسط تعدادی از خبره‌ترین عکاسان کشور با کیفیتی منحصر به فرد در مجموعه‌ای 4 جلدی به چاپ رسیده بود و من که همواره تشنۀ دیدن آثار مستند از سال‌های عشق و حماسه بودم، تک‌تک عکس‌ها را با دقت و ولع خاصی نگاه می‌کردم که یکباره تصویری آشنا توجه‌ام را جلب کرد. باورم نمی‌شد؛ ابتدا کمی تردید داشتم اما با کمی دقت و ریزبینی مطمئن شدم عکس، متعلق به یکی از دوستان می‌باشد.

نامش مهدی صمدی صالح بود و در دانشگاه بوعلی سینای همدان مشغول کار بود. آقامهدی یکی از نیروهای قدیمی لشکر انصارالحسین (ع) بود که در طول سال‌های دفاع مقدس همواره در گردان خط‌شکن 154 حضرت علی‌اکبر (ع) حضوری فعال و مؤثر داشت.

مدتی بعد برای دومین بار عکس را در ستون خاطرات جبهه و جنگ یکی از روزنامه‌های پر تیراژ کشور دیدم. پس از خواندن مطلب زیر عکس، متوجه شدم نگارنده به اشتباه عکس را متعلق به یکی از شهدا دانسته، خاطره‌ای نیز به قلم یکی از دوستان شهید به چاپ رسانده است. از آن به بعد هر از چند گاهی عکس آقای صمدی صالح را در نقاط مختلف شهر می‌دیدم که به شکل پوسترهای رنگی، در اندازه‌های بسیار بزرگ نصب گردیده است.

دیگر این عکس به یکی از معروف‌ترین آثار به جا مانده از سال‌های دفاع مقدس مبدل گردیده بود و حتی آن را روی دیوارهای شهر نقاشی می‌کردند.

اما در این میان کمتر کسی از نام و نشان صاحب عکس خبر داشت...