هرچند بررسیهای تاریخی نشان میدهد که قبل از اسلام و در زمان هخامنشیان در ایران نیز قواعدی درباره تقسیم کار، مزد کارگران، به کارگماری کارگران بیگانه واخذ رسید در مقابل پرداخت مزد وجود داشته است، اما معمولاً تدوین قوانین کار را مصادف با شروع انقلاب صنعتی یعنی اواخر قرن 18 و اوایل قرن نوزدهم میدانند. زمانی که نظام سرمایه داری مرحله کارگاههای دستی را پشت سر گذاشت و وارد مرحله صنعت ماشینی شد. در این زمان گسترش روزافزون صنایع بزرگ سبب بی کاری پیشه وران و کارگران روستایی گردید تا جایی که کارگران روستایی به سوی شهرها هجوم آورده و در کارخانهها و معادن مشغول بکار شدند. این کارگران بدلیل عدم وجود قوانین حمایتی مجبور بودند شرایط سخت و جان فرسا و دستورهای دشوار و ناروای کارفرمایان را تحمل نمایند، تا اینکه کم کم با تجمع واعتصاب آنها، جنبشهای کارگری بوجود آمد و دولتها مجبور به مداخله در روابط کار شدند و با وضع قوانینی به حمایت از کارگران پرداختند. بدین ترتیب کم کم حقوق کار شکل گرفت وقوانین مختلفی در زمینههای حقوق کار از جمله شرایط کار، قرادادهای کار، مراجع حل اختلاف، تشکلهای کارگری، حفاظت فنی وبهداشت کار، جرائم ومجازات هاوغیره به تصویب رسید.
بله

















