سرتیپ تیمور بختیار که روز ۲۹ مرداد ۱۳۳۲ به سمت فرماندهی لشگر ۲ زرهی منصوب و پس از چند ماه با حفظ سمت، فرماندار نظامی تهران شد از جمله افرادی است که در دوران تثبیت دیکتاتوری مطلقه شاه نقش مهمی بعهده داشت.
خروج بختیار از لبنان و ورودش به ژنو پایان بحران استرداد وی بود. عملکرد دولت ایران درقضیه لبنان مشخص ساخت که رژیم ایران کاملاً مخالف فعالیت بختیاراست وامکان مصالحه بین وی و رژیم ایران وجود ندارد. از این زمان اقدامات بختیارشکل منظم تر و گسترده تری بخود گرفت. ورود بختیار به عراق در واقع تشکیل ستاد عملیاتی علیه دولت ایران بود. قبل از بحث پیرامون علت ورود بختیار به عراق و ارائه اسناد فعالیت وی مروری بر تحولات سیاسی عراق و روابط سیاسی ایران و عراق در این دوران برای درک ماهیت حمایت دولت عراق از بختیار ضروری است.
(این کتاب نسخه قدیمی بوده و با همکاری ناشر به صورت اسکن شده آماده سازی شده است و تنها در نسخه ویندوز قابل مشاهده می باشد.)
بله
















