کتاب گزیده دیوان سعدی

سعدی کیست؟
وقتی سعدی در سال ٦٠٦ ه .ق در شیراز ولادت یافت مولانا در بلخ دوساله بود. جالب اینکه خاندان هر دو از عالمان دین بودند و نیز هر دو قریب سیزده‌ساله بودند که وطن مألوف را به قصد شامات و حجاز و عراق ترک کردند.
ولادت و دوران جوانی این دو رکن رکین ادب پارسی با هجوم مغول در سال ٦١٦ ه .ق مقارن گردید چنانکه در سال ٦٢٨ ه .ق به انقراض دولت خوارزمشاهیان انجامید. این فتنه بنیانکن موجب شد تا خاندان مولانای سیزده‌ساله در سال ٦١٧ ه .ق عازم شامات شوند و قونیه، سرانجام مزار بزرگ‌ترین شاعر عارف پارسی‌گوی شود.
سعدی نیز با وجود امنیت نسبی قلمرو فارس در سال ٦٢٠ ه .ق به عراق و حجاز سفر کرد و پنجاه‌ساله بود که به شیراز بازگشت و به خدمت شیخ کبیر درآمد و هم در حال در دستگاه امیر سعد بن ابی‌بکر بن سعد بن زنگی تقرب یافت.
قرابت سعدی با امیران فارس نه از سر جاه و مال و مشاهره، بلکه به جهت موعظه و ارشاد اینان در خدمت به خلق خدا بود. شیخ شرف‌الدین مصلح بن عبدالله سعدی شیرازی پس از مراجعت به شیراز حاصل تجارب سفرها و تعلیم و تعلم خود در نظامیه بغداد را به نظم و نثر تصنیف نمود که الحق رکنی از ارکان ادب پارسی را تشکیل می‌دهد.
هنر استاد سخن سعدی شیرازی در عمارت گلستان و بوستان و باغ غزل ارمغانی‌اش به کار بردن کلمات ظریف و لطیف و وزین و پرمعنایی است که از آن‌ها نور می‌بارد و هر کلمه به تنهایی شعر است و مضمون‌ها تداعی می‌کند. سعدی با چنین مصالح پربها و ماندگاری کاخ غزل فارسی را در بوستان و گلستان جاویدانی عمارت کرد و زبان و ادب و فرهنگ پارسی را به پشتوانه آن امارت.