کتاب او: مجموعه داستان

گرگ و میش عجیبی بود. اوس کاظم سراسیمه از خانه بیرون زد. از داخل حیاط مسجد صدای مش حسن به سختی درمیآمد و بریده بریده مثل هر صبح دیگر اذان می‌گفت. به قصد رسیدن به خانه زن حاجی تنها قابلۀ محله، تمامی کوچه‌ها را به سرعت باد می‌دوید. هنوز چند قدمی تا رسیدن مانده بود که فریاد برآورد:

- زن حاجی.. آی زن حاجی، بدادم برس.

سینۀ درب را بشدت چند مرتبه با گردۀ مشتش کوبید.

- آهای.. کمک.. کمکم کنین.

درب چوبی بسختی باز شد و زن حاجی در چارچوب آن ساکت ایستاد. اوس کاظم با هول و هراس گفت:

- زن حاجی.. بدادم برس، زنم.. زنم داره از دست میره؛ دردش شدیده.

زن حاجی در حالیکه با قدم‌های سنگینش به سمت هشتی کنج حیاط می‌رفت؛ اوس کاظم را دلداری داد:

- باکت نباشه مرد، دفعۀ اولت که نیست اینقده هول برت داشته.

زنبیلی بدست گرفت و پیش خود زمزمه کرد:

- یعنی الان وقتشه؛ انگاری که.. استغفرا...