به نظر من که خودم بچه خوزستان هستم و بسیاری از وقایع آن زمان را به یاد دارم اطلاعات جدید اندکی این کتاب به خواننده میدهد و دقیقا مشخص است که بسیاری از مطالب را یا نویسنده ننوشته است و یا در زمان ترجمه کنار گذاشته شدهاند. و اما مگر میشود افسر ارتش عراق از نیرویی که با او میجنگد اطلاعاتی نداشته باشد که هیچ گونه اسمی از نیروهای ارتشی مخصوصا نیروی دریایی که فداکاریها کردند نیاورده است و حتی از سپاه هم خیلی کمرنگ نام آورده سپاهی که آن زمان کاملا شکل گرفته بود. تنها یک مورد از ارتش نام میبرد که آن هم بجای لشکر 92 زرهی خوزستان، میگوید تیپ 92 و اشکالات جدیه دیگری که مجال گفتن نیست. برادر من در جنگ خرمشهر تا زمان آزادی به عنوان یک پاسدار حضور داشت و از رشادتهای همه نیروهای حاضر در خرمشهر برایم بسیار گفته بود و یک سال بعد از آزاد سازی خرمشهر به شهادت رسید. روح تمام شهدا شاد و یادشان گرامی باد.
بخشی از یاداشتهای این صدامی مربوط است به ارتش صدام که بطور طبیعی نمیتواند بیش از یک قطره از جنایات بعثیان باشد , بخشی هم مربوط است به جان بر کفان ایران اسلامی که این شخص صاحب نظر نیست , به باور من که ذرهای از خاک پای رزمندگان نبودهام چاپ نوشتههای چنین افرادی کاملا دور از انصاف است , حد اقل در ایران اسلامی , حیف از صفر امتیاز
در این کتاب اوج وحشیگری بعثیان و حیوان صفت بودن آن ها را به نمایش گذاشته است. به ویژه آنکه افسران و درجه داران عراقی مسائل جنگ و طرز برخورد خود با اهالی بومی و زن و فرزندان آن ها را تشریح کرده اند. مظلومیت خرمشهر و بی دفاع بودن این شهر مرزی در این کتاب به وضوح و قابل لمس شرح داده اند.
کتاب خوبیه، مخصوصا که وقایع خرمشهر را از دیدگاه روبرو یعنی دشمن نشون میده، من پیشنهاد میکنم که همزمان با این کتاب، کتاب تکاوران نیروی دریایی در خرمشهر رو هم که در واقع از داخل خرمشهر وقایع رصد میشه رو مطالعه کنید تا جذابیت بیشتری براتون داشته باشه، این ترکیب فوق العاده غیرقابل وصفه.
خدا لعنت کند استکبار و عوامل اونها رو که اینطور دوکشور شیعه رو به جون هم انداختند. چقدر خوندن سنگدلیهای اونا برای آدم سخته اما چقدر شیرینه شنیدن مجاهدت مردم از زبان دشمنان. درود و صلوات به روح جوانمردان و رزمندگان و شهدای سرزمین اسلامی مان!
چه زیباست ذکر مجاهدتهای رزمندگان اسلام از زبان سربازان دشمن چه بسیار خاطرههایی از مجاهدتهای رزمندگان اسلام که با خودشان برای پروردگار متعال هدیه بردند. روح شهدای جنگ تحمیلی بویژه مدافعین خونین شهر در جوار سرور شهیدان شاد باشد.
یک کتاب معمولی
حسن آن اینست که یک روایت مستقیم از جنایتی بزرگ است صدام، نیروهایش و هم پیمانانش رقم زدند.
اگر میخواهید گوشه از مظلومیت و رنجش و ایستادگی و رشادتهای مردم خرمشهر را ببینید سری به کتابهایی مانند دا و صباح بزنید.
کتاب خوبی نیست به نظرم. چند صفحه رو خوندم و ادامه ندادم چرا؟ چون راوی داستان کسیه که خودش رو بیگناه و خوب جلوه میده تو جنگ شرکت کرده رحم نداشته حالا میخواد حقیقت جنگی که تحمیل کردن رو جور دیگهای القا کنه. من که اصلا نپسندیدم
بیان رشادتها و مظلومیت سربازان و شهدای ایران از زبان دشمن دلنشینه بخصوص که جمله به جمله کتاب اعتراف به حماقت و شکست خود بعثیها بود
اما از شعرهای نزار قبانی دیگه بدم اومد
بند بند وجودشو ذوب در صدام کرده
سلام، درود خداوند بر ارواح همه شهدای مدافع خرمشهر عزیز، و لعنت خدا بر همه متجاوزان و سربازان بعثی شیطان صفت، و سپاس از خداوند برای اینکه دوباره خرمشهر را توسط جوانان غیور ایرانی به ما برگرداند.
شاید این یک صدم جنایتهای وحشیانه ارتش بعث نباشه اما برای مایی که در اون زمان نبودیم مفیده تا علاوه بر سنگر خودی سنگر دشمن روهم بشناسیم در کل برای افزایش اطلاعات از جنگ تحمیلی بدنیست.
کتاب روایت تلخ از گوشه ناچیزی از جنایتها و نامردیهای حزب بعث داره و دل ادم رو به درد میاره. بااین همه درس این کتاب به همه ایرانیها اینه که باید قوی بود و نباید اجازه تجاوز به دشمن رو داد.
در این کتاب اصلا به تکاورهای نیروی دریایی اشاره نکرده. بعثیها همه نوع ظلم و تجاوز انجام دادند که باز هم اشاره کمی دارد. واز جانفشانی نیروهای سپاهی ومردمی هم اصلا اشاره نداشته است
هرکتابی که از خاطرات جنگ میخونم تنفرم نسبت به صدام وعراقی هابیشتر میشه
وافتخار میکنم به جوانانی که عاشقانه برای این مرز وبوم جان را فدا کردند
بنازم به غیرتتان ❤❤❤
کتاب خوبی بود. چونکه نشون داد صدام چطوری مردم عراق را گول زد و تشویق کرد که با ایران جنگ کنند. رذالتهای عراقیها و رشادتهای ایرانیها بخوبی نشون داده شد.
دارم به این فکر میکنم که اینا این همه از نیروی چهار تا بچه بیتجربه میترسیدن، اگه همون روزهای اول نیروی رسمی به جنگ اعزام میشد لازم نبود مملکت ۸ سال کلیهزینه بده