این کتاب در سه فصل ضمن بررسی مدلهای مختلف آموزش محیط زیست برای مدیران و تجارب مختلف بین المللی و کشورهای مختلف، چارچوبی ملی برای آموزش محیط زیست مدیران پیشنهاد میدهد.
در گذشته در عصر طلایی صنعتی، اغلب شرکتها اثرات خود بر محیط زیست را نادیده میگرفتند (Welford, 1997a, p. 3). با عمومیت یافتن اصطلاح "توسعه پایدار" از سال 1987 علاقه به موضوع پایداری شرکتها در جوامع و بازار کسب و کار نیز افزایش یافت. بیشتر شرکتها تمایل به پذیرش مسئولیتهای زیست محیطی در راستای افزایش تعهد به رفتارهای پایدار و توجه بیشتر به مسائل زیست محیطی داشتند (Baumgartner & Ebner, 2010; Chen, 2010). .
در طی دوره 2006-2004، اغلب شرکتها موضوعات مربوط به پایداری را به عنوان بخشی از تنظیم استراتژی شرکتهای خود و عملیات آن پذیرفتند و موضوع پایداری برای صاحبان سرمایه و مدیران از اهمیت بیشتری برخوردار شده بود (Hank, 2010). .
از سوی دیگر یافتهها حاکی از آن بود که پایداری شرکتها به شدت با ریسک و بازگشت سرمایه در بازارهای مالی وابسته است.
چونگ (2011) اظهار داشت که هدف نهایی دستیابی به پایداری شرکتها بیش از بازگشت سرمایه است. دستیابی به پایداری شرکتها یک راه برای افزایش مصرف کنندگان سبز شرکت به عنوان یک نوع از "بازاریابی سبز" است. علاوه بر این، عابد (2013) اشاره کرد که انتظار میرود شرکتهای فعال محیط زیست سودآوری بیشتر در بازار سرمایه داشته باشند.
بله










