سیستم های حلقوی هتروسیکلی یا کربو کسیلیکی هسته ساختارهای شیمیایی اند که قسمت عمده عامل های درمانی است. در نتیجه این یافته به حاصل شدن داروهایی منجر شد که بر روی سایت های پذیرنده ها یا شبه های پذیرنده های سلولی، آنزیم ها یا نهادهای مشابه تاثیر می گذارند. این بر هم کنش ها بستگی به نوع سایت پذیرنده موجود در مولکول دارد که دارای شکل کاملا مشخص، توزیع چگالی الکترونی مناسب و آرایش یونی با ساختار غیر قابل تجزیه هستند. این احتیاجات تا حدی بوسیله مولکول های کربوکسیلیکی یا هتروسیکلی برآورده می شود. با این وجود یک سری از داروهای مهم را نمی توان به خاطر داشتن یک گروه عاملی خاص، طبقه بندی کرد. بیشتر این عامل ها به عنوان یک بستر اشتباه با آنزیم هایی که پپتیدها را به کار می برند، عمل می کنند.
بله















